هنگامى كه سال 369 ق « 1 » فرا رسيد ، ابو القاسم مريض شد و در كار خويش و آماده كردن وسائل كفن و دفن خود كوشيد و وصيّت خود را نوشت و در اين كار ، سعى فراوان كرد .
به او گفته شد : اين ، چه ترسى است ؟ چيزى بر تو نيست . ما اميدواريم كه خداوند ، شما را سلامت بدارد !
او گفت : اين همان سالى است كه به آن بيم داده شدهام . و در همين بيمارىاش در گذشت . « 2 »
3 / 2 : ابن جعفر قيّم
814 . محمّد بن جرير طبرى ، « 3 » از ابو الحسين محمّد بن هارون بن موسى تلّعُكبرى نقل مىكند كه گفته است : ابن جعفر قيّم ، به ابو حسين بن ابى بغل ، در حرم كاظمين مىگويد : اين ، مولايمان صاحب الزمان است و من او را بارها ديدهام كه چون حرم ، مانند امشب خالى مىشود ، مىآيد . « 4 »
هامش
( 1 ) . علّامه مجلسى مىفرمايد : شيخ در كتاب رجالش سال وفات ابن قولويه را 368 ق دانسته است و اين خبر ، باسال وفات نمىسازد . اشكال قابل توجّهى در اين متن وجود دارد ، اين كه چگونه چنين ماجراى مهمّى ، در مكتوبات خود ابن قولويه نيامده است ، با توجّه به اين كه بر اساس همين نقل ، ابن قولويه سى سال پس از اين واقعه ، در قيد حيات بوده است ؟ همچنين چرا شاگردان و مرتبطان با او چون شاگردش مرحوم مفيد و شاگرد مفيد ، مرحوم شيخ طوسى در كتاب الغيبة و جاهاى ديگر ، اين موضوع را نياوردهاند ؟ آن گاه با فاصلهاى بيش از دو قرن ، بدون هيچ گونه سندى ، در كتاب الخرائج ، اين حادثه به مرحوم ابن قولويه نسبت داده شده است .
( 2 ) . الخرائج و الجرائح : ج 1 ص 475 ح 18 ، كشف الغمّة : ج 3 ص 292 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 58 ح 41 ، نجم الثاقب : ص 380 ح 53 . نيز ، ر . ك : الصراط المستقيم : ج 2 ص 213 ح 14 .
( 3 ) . ابو جعفر محمّد بن جرير بن رستم طبرى آملى ، از اعاظم علماى اماميه در قرن چهارم و صاحب كتاب دلائلالإمامة ، الإيضاح و المسترشد است ( الذريعة : ج 8 ص 241 ، الكنى و الألقاب : ج 1 ص 243 ، فهرس تراث : ج 1 ص 359 ) .
( 4 ) . دلائل الإمامة : ص 551 ح 525 . نيز ، ر . ك : ح بعدى ( ابو الحسين بن ابى بغل ) .