فصل سوم : ديدار كنندگان امام ( ع ) در روزگار غيبت كبرا و كسانى كه كرامتى از او ديدهاند
3 / 1 : ابن هشام
813 . قطب الدين راوندى ، « 1 » از ابو القاسم جعفر بن محمّد بن قولويه « 2 » نقل مىكند كه گفت : در سال 339 ق ، سالى كه قرمطيان ، حجر الأسود را به جاى خودش در كعبه نهادند ، چون در سفر حج به بغداد رسيدم ، بزرگترين انديشهام اين بود كسى را كه حجر الأسود را در جاى خود مىنهد ، دريابم ؛ چون كه ماجراى كار او در كتابها آمده بود ، و اين كه آن سنگ را در هر زمانى حجّت خدا بر جايش مىنهد ، آن گونه كه در زمان حَجّاج ، امام زين العابدين عليه السلام آن را در جايش قرار داد تا قرار گرفت .
من به سختى بيمار شدم ، آن چنان كه بيم جان داشتم ، و آنچه را در نظر داشتم ،
هامش
( 1 ) . شيخ قطب الدين ، ابو الحسن يا ابو الحسين ، سعيد بن عبد اللَّه بن حسين بن هبة اللَّه بن حسن راوندىكاشانى ، عالم بزرگ ، محدث ، مفسّر ، متكلّم ، فقيه ، فيلسوف و تاريخدان بزرگ شيعه در قرن ششم هجرى است . منهاج البراعة فى شرح نهج البلاغة و الخرائج و الجرايح از آثار اوست ( الثقات العيون فى سادس القرون : ص 103 ، أعيان الشيعة ، ج 7 ص 260 ، رياض العلماء ، ج 2 ص 435 ، معالم العلماء : ص 15 ش 16 ) .
( 2 ) . جعفر بن محمّد بن قولويهء قمى ( م 368 ق ) : استاد شيخ مفيد و از بزرگان فقه و حديث شيعه و كاملًا مورد اعتماد است . او تأليفات فراوانى دارد ( ر . ك : الفهرست ، طوسى : ص 91 ش 141 ، رجال الطوسى : ص 418 ش 6038 ، أمل الآمل : ج 2 ص 55 ش 143 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 59 .