698 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از على بن الحسن بن يوسف صائغ قمى و محمّد بن احمد بن محمّد صيرفى ( ابن دلّال ) و جز اين دو از بزرگان قم - : على بن حسين بن موسى بن بابويه با دخترعمويش ازدواج كرد ؛ ولى از او بچّهدار نشده بود . به شيخ ابو القاسم حسين بن روح ، نامه نوشت كه از امام عليه السلام بخواهد برايش دعا كند كه خداوند به او فرزندانى فقيه بدهد . جواب آمد : « تو از اين همسرت فرزندى نمىيابى ؛ ولى به زودى ، كنيزى ديلمى را مالك مىشوى كه دو فرزند فقيه از او روزىات مىشود » .
ابو عبد اللَّه بن سوره - كه خداوند ، حفظش كند - به من گفت : ابو الحسن بن بابويه - كه خدا رحمتش كند - سه فرزند داشت : محمّد و حسين ، دو فقيه بامهارت در حفظ بودند و چيزهايى را حفظ مىكردند كه قميانِ ديگر نمىتوانستند حفظ كنند و برادر سومى به نام حسن داشتند كه فرزند ميان آن دو بود و به عبادت و زهد مشغول بود و با مردم رفت و آمد نداشت و فقيه نبود .
ابو عبد اللَّه گفت : هر گاه ابو جعفر و ابو عبد اللَّه ، فرزندان على بن حسين ، چيزى را روايت مىكردند ، مردم از قدرت حفظ آنها به شگفت مىآمدند و به آن دو مىگفتند : اين مقام ، ويژهء شماست كه با دعاى امام عليه السلام برايتان حاصل شده است . اين امر ، ميان قميان ، مشهور است . « 1 »
699 . الغيبة ، طوسى - به نقل از ابو عبد اللَّه بن بابويه ( شيخ صدوق ) - : من هنوز بيست ساله نشده بودم كه مجلس علمى ترتيب مىدادم و گاه ابو جعفر اسود ، در مجلسم حضور مىيافت و چون سرعت مرا در جوابهاى فقهى مىديد ، از سنّ كم من شگفتزده مىشد و سپس مىگفت : شگفتى ندارد ؛ زيرا تو به دعاى امام عصر عليه السلام متولّد شدهاى . « 2 »
هامش
( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 308 ح 261 - 262 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 324 . نيز ، ر . ك : رجال النجاشى : ج 2 ص 89 ش 682 .
( 2 ) . الغيبة ، طوسى : ص 321 ح 267 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 336 .