9 مهدويّت در نگاشتههاى مستشرقان « 1 »
هر چند اسلامشناسى غربيان از ديرينهاى بيش از دو سده برخوردار است ، شيعهپژوهى آنان بسيار ديرهنگام ، و در دهههاى اخير قرن بيستم ميلادى تحت تأثير تحولات سياسى - اجتماعى ايران ، لبنان و عراق جدىتر شده است و با وجود تلاشهاى انجامشده در دورهء اخير ، اين رشته نزد آنان هنوز در ابتداى راه است و از اين رو غربيان هنوز كارنامهاى جامع و درخشان در شيعهشناسى ندارند .
برخى از محققان دو دليل براى اين مهم ياد كردهاند : كمبود متون تحقيقى به زبانهاى اروپايى در موضوع تشيّع امامى و دشوارى دسترسى به منابع اوليهء آن از يك سو ، « 2 » و شيوع نگاه نادرست اهل سنّت به مذهب شيعه در ميان مستشرقان از سوى ديگر « 3 » مطالعات شيعى را در غرب به حاشيه رانده است . مخصوصاً اين عامل دوم سبب شد شيعه ( اماميه ) را چون فرقهاى حاشيهاى يا بدعتگرا در انديشهء اسلامى بنگرند و قرائت شيعى از اسلام را رسمى و مقبول تلقى نكنند . از اين رو مستشرقان معمولًا اصطلاح « اسلام شيعى »
Shi'i Islam
را براى نشان دادن اين
هامش
( 1 ) . به قلم پژوهشگر ارجمند ، حجة الاسلام و المسلمين على راد .
( 2 ) .Shi'ismp . 2 .( 3 ) .Twelver Shi'iteresou rcesin Europepp . 74 - 77 .