امامان عليهم السلام ، جايگاه والاى جابر را در شناخت مكانت ائمه عليهم السلام و درك عميق او از جريانهاى پس از پيامبر خدا و معارف ويژه تشيّع ، و فهم نافذ او را از ژرفاى قرآن ، ستودهاند و او را از معدود كسانى دانستهاند كه پس از پيامبر خدا ، راه ديگرى نجست و بر صراط مستقيم ، پاى فشرد .
گفتيم كه او روزگارى دراز بپاييد و بدين سان ، نام ارجمند او در ميان صحابيان امام على ، امام حسن ، امام حسين ، امام سجّاد و امام باقر عليهم السلام آمده است . او حامل سلام پيامبر خدا براى امام باقر عليه السلام بود .
جابر ، در جنگ صِفّين ، همراه على عليه السلام بود . او اوّلين كسى است كه پس از حادثه كربلا بر مزار شهيدان ، حضور يافته و بر ابا عبد اللّه الحسين عليه السلام ، سرشك فشانده است .
روايات منقول از او درباره على عليه السلام ، نقلهاى تفسيرى بر جاى مانده از او ، و گفتگوها و مناظرات او ، همه و همه ، نشاندهنده استوارگامى ، نيكانديشى و ايمان ژرف و باور پايدار اوست . « صحيفه جابر » نيز مشهور است .
او عثمان را يارى نكرده بود . از اين رو ، حَجّاج بن يوسف ، به قصد خوار كردن وى ، بر دست او مُهر زد . جابر به سال 78 هجرى ، زندگى را بدرود گفت .
3 / 7 جارية بن قُدامه سَعدى
جارية بن قدامه تميمى سعدى ، از صحابيان پيامبر خدا و از ياران پاكْنهاد و شجاع على عليه السلام است . او بُرنا دل و ژرفنگر بود و از شخصيتى و الا و محبوبيتى بسيار ، برخوردار بود . او در دوستى على عليه السلام ، استوار گام و بر دشمنان او بسى سختگير بود .
چون على عليه السلام به خلافت رسيد ، جاريه در بصره براى او بيعت گرفت . او از جمله شخصيتهاى پاكبازى بود كه به « شُرطة الخميس ( نيروهاى ويژه ) » مشهور بودند . وى در نبردهاى سهگانه على عليه السلام حضورى جدّى داشت و در صِفّين ، فرماندهى