قطب سوم ، دربارهء فوايد عزلت است . در اين بخش ، 21 حديث آمده است .
افزون بر اين احاديث ، سخنان ديگرى از افراد غير معصوم ذكر شده است ، از جمله كلامى از اويس قرنى ، گفتارهايى با تعبير : « قال بعضهم » ( سه مورد ) ، سخنانى از يك راهب با تعبير « قيل لراهب » ( پنج مورد ) و سخنانى از يك حكيم ( سه مورد ) آمده است .
در اين بخش ، همچنين روايت بلندى شامل مواعظ و نصايح پيامبر اكرم به اسامة بن زيد ، به نقل از كتاب المنبئ عن زهد النبىّ صلى الله عليه و آله ، نوشتهء شيخ ابو محمّد جعفر بن احمد بن على قمى ، نزيل رى « 1 » ، آورده است ، كه شامل نكوهش انسانهاى آخر الزمان است . روايت بلند ديگرى را نيز از پيامبر صلى الله عليه و آله آورده ، در توصيف برخى از اولياى خدا كه پس از پيامبر صلى الله عليه و آله خواهند آمد . ابن فهد ، در اين بخش ، فوايد شانزدهگانهاى براى عزلت بر شمرده است . پايانبخش كتاب ، احاديثى در نكوهش دنياست .
ابن فهد ، مجموعاً 54 حديث در اين كتاب نقل كرده و افزون بر اينها نيز سخنانى از غير معصومان آورده است . بر خلاف آنچه نويسنده در نام كتاب بر آن تأكيد كرده كه احاديث را با اسانيد ياد مىكند ، بسيارى از احاديث كتاب ، فاقد اسناد است . در اين گونه موارد ، ابن فهد به ذكر نام معصوم و گاهى راوى نخست از معصوم ، بسنده كرده است .
دربارهء مصادر و مآخذ نويسنده در نگارش التحصين نيز گفتنى است كه با توجّه به تخريجهاى محقّقان كتاب ، برخى از احاديث آن ، از منابع شناخته شدهء شيعه مانند الكافى ، المحاسن ، تحف العقول و تنبيه الخواطر برگرفته شده و براى بسيارى از احاديث كتاب نيز مصدرى يافت نشده و در تحقيق كتاب ، به جايگاه آنها در بحار الأنوار و
هامش
( 1 ) . وى ، معروف به « ابن رازى » ، نويسندهء المسلسلات و الغايات و از عالمان اماميّه در سدهء چهارم هجرى است . دربارهء كتاب المنبئ ، ر . ك : الذريعة ، ج 22 ، ص 355 ( ش 7414 ) .