تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 87

مساهمون:

ص٨٧
ذكر اسانيد و رمزهايى براى منابع حديثى اشاره شده است . در مجموع ، 134 آيه و 1903 حديث ، در آن گِرد آمده است و در واقع ، جزء چهارم از كتاب جامع المعارف و الأحكام است . « 1 » 13 . الأنوار الساطعة فى العلوم الأربعة ، از سيد عبد اللَّه بن محمّدرضا شبّر . اين اثر ، دربارهء معارف پنجگانه دين ، اخلاق ، عجايب مخلوقات و فقه است و نسخهء آن در كتاب‌خانهء سيّد حسن صدر كاظمى موجود است . « 2 » 14 . عجائب الأخبار و نوادر الآثار ، از سيّد عبد اللَّه بن محمّدرضا شبّر . « 3 » 15 . الطبّ المروى ، از سيّد عبد اللَّه بن محمّدرضا شبّر . اين كتاب ، بخشى از جامع حديثى بزرگ مؤلّف است . « 4 » 16 . طبّ الأئمة عليهم السلام ، از سيّد عبد اللَّه بن محمّدرضا شبّر . « 5 » 17 . أحسن التقويم فيما يتعلق بالنجوم ، از سيد عبد اللَّه بن محمّدرضا شبّر . اين كتاب دربارهء نجوم است و بر اساس آنچه در شرع مقدّس وارد شده ، نگاشته شده و شامل مقدمه ، ابواب و فصول است . اين كتاب ، در بمبئى به چاپ رسيده است . « 6 » 18 . تحفة الملوك فى السير و السلوك ( العقل و الجهل و الأخبار الواردة فيهما ) ، از سيّد جعفر بن ابى اسحاق ابراهيم موسوى دارابى كشفى ( 1189 - 1267 ق ) . « 7 » اين كتاب به نام
هامش
( 1 ) . فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 10 ، ص 90 ( ش 3692 ) و ج 12 ، ص 177 ( ش 4612 ) . ( 2 ) . الذريعة ، ج 2 ، ص 428 ( ش 1685 ) . ( 3 ) . همان ، ج 15 ، ص 218 ( ش 1432 ) . ( 4 ) . همان ، ج 15 ، ص 143 ( ش 955 ) . ( 5 ) . همان ، ج 15 ، ص 140 ( ش 636 ) . ( 6 ) . همان ، ج 1 ، ص 286 ( ش 1499 ) . ( 7 ) . فقيه ، مفسّر و عارف شيعى است كه در علوم مختلف ، دست داشت . وى در شيراز به دنيا آمد و پس ازگذراندن مقدّمات به نجف رفت و نزد عالمان آن جا درس خواند و در سال 1231 ق ، به ديار خود بازگشت و در بروجرد ، اقامت گزيد و به تدريس و تصنيف پرداخت . وى از عالمان شيخى مسلك و مريد شيخ احمد احسايى و سيّد كاظم رشتى است . وى دربارهء دولت آرمانى شيعه ، انديشهء خاصّى دارد . وى سنابرق را در شرح دعاى « اللّهم إنّى أسألك بمعانى ما يدعوك به ولاة أمرك » ، به روش شيخيه نگاشته است . ( أعيان الشيعة ، ج 4 ، ص 85 ؛ ريحانة الأدب ، ج 5 ، ص 160 ؛ الذريعة ، ج 1 ، ص 120 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 155 ؛ فصل‌نامهء شيعه‌شناسى ، ش 2 و 3 ، ص 169 - 180 ) .