محمّد اشرف بن عبد الحسيب علوى عاملى ( م 1133 ق )
وى محدّث متتبّع ، اديب و شاعر شيعى ، شاگرد علّامهء مجلسى و نوهء ميرداماد است . او از ملّا محمّد سراب تنكابنى اجازهء روايت دارد . از آثار اوست :
- فضائل السادات
- شرح مشيخهء تهذيب الأحكام
- شرح دعاء الصباح
- رجال . « 1 »
عبد اللَّه بن صالح سماهيجى بحرانى ( م 1135 ق )
وى فقيه ، محدّث و اديب شيعى و از دانشمندان بزرگ اخبارى است كه در سال 1076 ق ، به دنيا آمد . وى ، شاگرد شيخ سليمان ماحوزى است و از او و جمعى از علما ، روايت مىكند . از ديگر استادان و مشايخ او ، محمود بن عبد السلام مَعْنى بحرانى ، احمد بن على بن حسن سارى بحرانى ، محمّد بن يوسف بحرانى ، ناصر بن محمّد جارودى خطّى ، على بن جعفر بن على بن سليمان بحرانى ، احمد بن ابراهيم بن احمد عصفورى درازى ، ابوالحسن بن محمّد طاهر فتونى عاملى ، احمد بن اسماعيل جزايرى نجفى ، سيّد محمّد بن على بن حيدر عاملى و محمّد قاسم اصفهانى هزار جريبى را نام بردهاند .
وى در تطبيق و جمع اخبار معارض ، تبحّر بسيار داشت و در ردّ اهل اجتهاد ، افراط مىنمود و در جدا كردن مسلك اخباريان و مجتهدان ، اصرار فراوان داشت .
وى ، اشعارى در نكوهش علم اصول و اجتهاد و نيز مدح و ستايش اخباريان سروده است . از نظر او همهء قرآن براى مردم ( رعيّت ) متشابه است و از عمل كردن به ظاهر
هامش
( 1 ) . تلامذة العلّامة المجلسى ، ص 781 ؛ نجوم السماء ، ص 218 ؛ أعيان الشيعة ، ج 9 ، ص 125 ؛ الذريعة ، ج 10 ، ص 96 و ج 13 ، ص 253 .