هفت اثر مربوط به حديث از وى شناسايى شد :
- جناح النجاح فى شرح دعاء الصباح
- دليل الدعاة فى شرح عين الحياة
- ذخر العالمين فى شرح دعاء الصنمين
- رسالهاى در احوال رجال قزوين
- شرح الزيارة الرجبية
- شرح الكافى
- عين الحياة ( در دعاهاى منقول از ائمه عليهم السلام كه مربوط به وقت خاصّى نيست ) .
عبد اللَّه بن عيسى افَندى تبريزى اصفهانى ( م 1130 ق )
وى در هفت ماهگى ، مادر و در هفت سالگى ، پدر خود را از دست داد و تحت تربيت برادر بزرگش محمّد جعفر قرار گرفت . از ديگر استادان او در فقه ، اصول ، حديث و حكمت ، حسين بن جمال الدين محمّد خوانسارى ، محمّد باقر بن محمّد مؤمن سبزوارى ، محمّد بن حسن شيروانى ، علّامه محمّد باقر مجلسى ، فاضل هندى ، سيّد على نوّاب بن وزير حسين بن رفيع الدين محمّد حسينى مرعشى هستند .
او بيش از سى سال از عمر خود را در سفر به كشورهاى مختلف و ديدار با علما گذراند و از علّامهء مجلسى ، شيخ حرّ عاملى و . . . روايت مىكند . در أعيان الشيعة ، 25 اثر از وى در علوم مختلف ، ياد شده است كه از جمله آثار مربوط به حديث وى ، موارد زير است :
- الإجازات
- تعليقه بر أمل الآمل
- تعليقه بر نقد الرجال تفرشى