اين كتاب ، راويان موثّق و ممدوحى را كه خود به روايت آنان عمل مىكرده ، گِرد آورده است . و در آخر آن ، كنيهها و القاب و اسانيد تهذيب الأحكام و كتاب من لا يحضره الفقيه و فوايد رجالى ديگرى را ذكر مىكند . « 1 »
128 . تذكرة العلماء ، از سيّد مهدى على نجف على رضوى ( م بعد از 1283 ق ) .
كتاب ، در يك « مقدّمه » و دو « فصل » ، تدوين گرديده است . مقدّمه ، در جمع قرآن و علوم اختصاصى امامان عليهم السلام است . فصل اوّل ، به ذكر اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام تا عصر غيبت صغرا اختصاص دارد و در فصل دوم ، دانشمندان ، محدّثان و مجتهدان متقدّم و متأخّر و معاصر مؤلّف ، ياد مىشوند . وى در سال 1283 ق ، از نگارش آن ، فراغت يافته است . « 2 »
129 . المشتركات ، از ابو القاسم حائرى . مؤلّف در سال 1284 ق ، از نگارش كتاب ، فارغ گرديده است و در آن ، از جامع الرواة اردبيلى ، مشتركات كاظمى ، مشتركات طريحى ، و ميرزا محمّد استر آبادى و سيّد تفرشى ، بسيار مطلب نقل كرده است . شيخ آقا بزرگ دربارهء آن مىگويد : « بهترين كتابى است كه در مشتركات نوشته شده است » . « 3 »
130 . ترجمة محمّد بن سنان ، از ملّا محمّد على بن احمد محلّاتى شيرازى ( م 1284 ق ) . نسخهء آن ، جزو موقوفات مدرسهء حسن خان در كربلاست . « 4 »
131 . محافل المؤمنين ، از سيّد محمّد شفيع بهاء الدين محمّد حسينى عاملى ( م بعد از 1185 ق ) . مستدرك مجالس المؤمنين « 5 »
است . با عنوان رجال سيّد محمّد شفيع نيز از آن
هامش
( 1 ) . فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 1 ، ص 115 ( ش 97 ) و ج 22 ، ص 103 ( ش 8520 ) ؛ الذريعة ، ج 10 ، ص 150 ( ش 275 ) .
( 2 ) . الذريعة ، ج 4 ، ص 41 ( ش 160 ) .
( 3 ) . همان ، ج 21 ، ص 40 ( ش 3855 ) و ج 10 ، ص 93 .
( 4 ) . الذريعة ، ج 4 ، ص 165 ( ش 812 ) و ج 10 ، ص 134 .
( 5 ) . مجالس المؤمنين ، از قاضى نور اللَّه شوشترى ( مق 1019 ق ) ، در احوال مشاهير شيعه ، اعم از صحابيان ، تابعيان ، راويان ، مجتهدان ، حكما ، متكلّمان ، امرا ، سلاطين ، شاعران وعارفان ( الذريعة ، ج 19 ، ص 370 ، ش 1652 ) .