مجلسى در رجال است . « 1 »
100 . ترجمة أبى بصير ، از سيّد محمّد مهدى بن حسن موسوى خوانسارى ( م 1246 ق ) . اين اثر ، در سال 1276 ق ، در ضمن كتاب الجوامع الفقهية چاپ شده است .
و از آن با نام عديمة النظير فى شرح حال أبى بصير نيز ياد شده است . « 2 »
101 . رجال السيّد مهدى بن حسن ، از سيّد محمّد مهدى بن حسن موسوى خوانسارى . « 3 »
احتمالًا با شمارهء پيش ، يكى است
102 . رسالة فى الموثقين ، از سيّد عبد الفتّاح بن على حسينى مراغى ( م 1250 ق ) .
مؤلّف ، شاگرد على بن جعفر كاشف الغطاء است . وى در اين رساله ، به ذكر حدود پنجاه نفر از كسانى مىپردازد كه با اجتهاد خويش به توثيق آنها دست يافته است . شيخ آقا بزرگ ، نسخهء اين رساله را در كتابخانهء سيّد هادى كاشف الغطاء ديده است . « 4 »
از آن به رجال المير عبد الفتاح نيز ياد شده است . « 5 »
103 . الفوائد الرجالية ، از سيّد [ محمّد ] رضا بن محمّد مهدى بحرالعلوم ( 1189 - 1253 ق ) . « 6 »
اين كتاب با بحث دربارهء اصحاب اجماع ، آغاز مىشود . سپس با ذكر حال ابو بصير ، بيان اين كه وكالت امامان عليهم السلام افادهء مدح مىكند ، موارد نياز و عدم نياز به علم رجال ، ذكر حدود هشت مسئله از موارد اختلافى و . . . ادامه مىيابد . « 7 »
104 . كشف القناع عن تراجم أصحاب الإجماع ، از سيّد محمّد رضا بن محمّد مهدى
هامش
( 1 ) . همان ، ج 21 ، ص 278 و ج 10 ، ص 96 ( ش 190 ) .
( 2 ) . همان ، ج 4 ، ص 148 ( ش 724 ) و ج 18 ، ص 197 و ج 1 ، ص 303 و ج 10 ، ص 153 ؛ معجم المطبوعات العربية فى ايران ، ص 296 .
( 3 ) . الذريعة ، ج 10 ، ص 153 .
( 4 ) . همان ، ج 23 ، ص 246 ( ش 8835 ) و ج 15 ، ص 350 و ج 10 ، ص 126 .
( 5 ) . همان ، ج 10 ، ص 126 .
( 6 ) . وى از فقها و مجتهدان بزرگ شيعه است كه در نجف اشرف به دنيا آمد و نزد پدرش سيّد بحر العلوم و شيخجعفر كاشف الغطاء درس خواند و از آنان و عدّهاى ديگر از عالمان ، اجازهء روايت دارد ( أعيان الشيعة ، ج 7 ، ص 19 ؛ معارف ، ج 1 ، ص 319 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 586 ) .
( 7 ) . الذريعة ، ج 16 ، ص 338 ( ش 1568 ) .