شده است . « 1 »
اين كتاب با تحقيق مؤسسة الهداية لإحياء التراث ، توسّط انتشارات اسماعيليان در قم به سال 1415 ق ، در دو مجلّد ، چاپ شده است .
76 . شرح الفوائد الرجالية ، از ملّا اسماعيل بن عبدالملك عقدايى يزدى ( 1176 - 1230 ق ) . « 2 »
مؤلّف از شاگردان ممتاز سيّد بحرالعلوم بوده است . شرح وى مربوط به فوائد رجالى وحيد بهبهانى و ناتمام است . « 3 »
77 . الرجال ، از ملّا اسماعيل بن عبدالملك عقدايى يزدى . « 4 »
78 . فائدة فى اصحاب الإجماع ، از ملّا اسماعيل بن عبدالملك عقدايى يزدى . « 5 »
احتمال دارد كه با اثر قبلى يكى باشد .
79 . رسالة فى معرفة مشايخ الإجازة من الرواة ، از ميرزا ابو القاسم بن حسن گيلانى قمى ( م 1231 ق ) . مؤلّف در اين كتاب به ذكر كسانى پرداخته است كه دانشمندان رجالى ، به صراحت ، آنان را از مشايخ اجازه شمردهاند . « 6 »
80 . صحيفة الصفا فى ذكر أهل الإجتباء و الإصطفاء ، از محمّد بن عبد النبى اخبارى نيشابورى ( 1178 - 1232 ق ) . كتاب ، در دو مجلّد است : مجلّد اوّل ، شامل فوائدى در درايه و رجال ، و مجلّد دوم ، در اسامى ، كنيهها و القاب است . مؤلّف ، در رجال الكبير ،
هامش
( 1 ) . الذريعة ، ج 10 ، ص 141 و 142 .
( 2 ) . اسماعيل ( محمّد اسماعيل ) بن محمّد ملك ( عبدالملك ) تبريزى عقدايى ( عقدا ، از روستاهاى يزد است ) . وى از فقها و دانشمندان مشهور شيعه است كه نزد سيّد محمّد مهدى بحرالعلوم و محمّد شريف بن حسنعلى مازندرانى ( شريف العلماء ) درس خواند . او پس از تبحّر يافتن در فقه و اصول ، مقيم نجف گرديد و به تأليف و تدريس ، مشغول شد . در سال 1218 ق ، به ايران آمد ، در يزد ماندگار شد و در آن جا به وعظ و افتا و تدريس پرداخت و در آنجا بدرود حيات گفت ( أعيان الشيعة ، ج 3 ، ص 383 ؛ الذريعة ، ج 7 ، ص 18 و ج 10 ، ص 96 و ج 13 ، ص 387 و ج 16 ، ص 87 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 142 ) .
( 3 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 387 ( ش 1456 ) .
( 4 ) . همان ، ج 10 ، ص 96 .
( 5 ) . همان ، ج 16 ، ص 87 .
( 6 ) . همان ، ج 21 ، ص 261 ( ش 4940 ) و ج 10 ، ص 93 و ج 4 ، ص 60 .