دوازدهم و سيزدهم نيز مجموعهاى از اين آثار به ظهور رسيده است كه به ذكر آنها مىپردازيم :
شرح دعاى صباح
اين دعا كه مفتاح الفلاح و مصباح النجاح نيز نام گرفته است ، منسوب به امام على عليه السلام است و از شرحهاى متعدّد آن پيداست كه همواره ، مورد توجّه دانشمندان شيعه بوده است .
علّامهء مجلسى ، اين دعا را در بحار الأنوار ( ج 91 ، ص 228 ، باب 40 ، احراز مولانا أمير المؤمنين عليه السلام ) آورده و مىگويد اين دعا ، از ادعيهء مشهور است و آن را در كتب معتبر نيافته است ، جز در المصباح سيّد بن باقى رحمه الله . دعا با اين عبارت آغاز مىشود : « اللهم يا من دلع لسان الصباح بنطق تبلجه . . . . » .
علّامهء مجلسى مىگويد : در يكى از كتاب ها اين سند را براى اين دعا يافته است :
شريف يحيى بن قاسم علوى مىگويد : به پوست نوشتهء بلندى دست يافتم كه به خطّ آقا و جدّم امير مؤمنان و پيشواى روسپيدان و شير پيروزمندان ، على بن ابى طالب - كه برترين درودها بر او باد - در آن نوشته شده بود : « بسم اللَّه الرحمن الرحيم . اين دعايى است كه رسول خدا به من آموخت و هر صبح ، بدان دعا مىكرد . . . » . « 1 »
پارهاى از شروح بر اين دعا كه در دو قرن دوازدهم و سيزدهم ، نگاشته شده ، عبارت اند از :
1 . شرح دعاء الصباح ، از اصغر بن محمّد قمى ( م بعد از 1115 ق ) . مؤلّف ، آن را در حدود 1115 ق ، در اصفهان به نگارش در آورده است و خود وى بر آن ، حاشيه نوشته است . « 2 »
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 91 ، ص 246 .
( 2 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 253 .