اينك به معرّفى چند تن از مشايخ اجازهء سدهء چهاردهم خواهيم پرداخت .
1 . ميرزا حسين نورى طَبَرسى « 1 »
وى از بزرگترين محدّثان سدهء چهاردهم و به قولى خاتم المحدّثين است و كتاب بزرگ مستدرك الوسائل او ، آخرينِ جوامع حديثى به شمار مىرود . به همين علّت ، او را از بزرگترين مشايخِ اجازهء سدهء اخير شمردهاند ، به نحوى كه شيخ آقا بزرگ تهرانى دربارهء او گفته است :
. . . از پنجاه سال پيش تاكنون ، كمتر اجازهاى نگاشته شده است كه سلسلهء آن به وى متّصل نباشد و نام شريفش در آن نباشد . . . ، و تاكنون ، از وى اجازات بسيارى كتبى يا شفاهى صادر شده است . « 2 »
مشايخ اجازهء ميرزا حسين نورى
ميرزاى نورى ، در جلد سوم خاتمة مستدرك الوسائل ، در فايدهء سوم ، مشايخ اجازهء خود را ذكر كرده است كه از اين قرارند :
1 . شيخ مرتضى بن محمّد امين انصارى ؛
2 . شيخ عبد الحسين بن على تهرانى ؛
3 . سيّد محمّدمهدى قزوينى ؛
4 . شيخ على بن خليل تهرانى ؛
5 . سيّد هاشم خوانسارى . « 3 »
اجازهگيرندگان از ميرزا حسين نورى
همانطور كه شيخ آقا بزرگ ، در نقباء البشر ذكر كرده است ، وى اجازات روايى
هامش
( 1 ) . شرح حال ايشان ، در فصل دوم ، مبحث جوامع حديثى مفصّلًا ذكر شده است .
( 2 ) . نقباء البشر فى القرن الرابع عشر ، ج 2 ، ص 555 .
( 3 ) . خاتمة مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 299 ( فائدهء سوم ) .