يكى از كتب اربعهء شيعه و معتبرترين آنها ، الكافى تأليف شيخ كلينى ( م 329 ق ) است .
بر اين كتاب و بويژه بخش « اصول » آن ، به دليل اهميّت و اعتبار فراوانى كه دارد ، از چند قرن پيش تاكنون ، شروح و ترجمههاى بسيارى نگاشته شده است .
در چند سال گذشته نيز روىآورى مترجمان به ترجمهء كتب اربعهء شيعه از جمله اصول الكافى ( بخش « اصول » از كتاب الكافى ) ، قابل توجّه بوده است .
يكى از ترجمههاى قابل قبول از اصول الكافى ، توسّط آية اللَّه شيخ محمّد باقر كمرهاى ( 1284 - 1374 ش ) صورت گرفته است . « 1 »
در اين ترجمه ، متن كامل احاديث ، در يك صفحه و ترجمهء آن ، در صفحهء مقابل قرار دارد . مترجم ، جهت اختصار ، از ذكر سند در ترجمه خوددارى نموده و تنها به ذكر نام معصوم ، بسنده كرده است . در مواردى هم كه راوى در نقل روايت چنين گفته :
« از امام . . . شنيدم » يا « در محضر امام . . . بودم » يا « به امام . . . گفتم » و از اين قبيل عبارات ، نام آن راوى را با همين عبارات ، آورده است .
اين كتاب ، در شش جلد ، توسّط انتشارات اسوه ، در سال 1372 ش ، ( چاپ دوم ) منتشر گرديده است .
2 . كتاب من لا يحضره الفقيه
از ديگر كتابهاى چهارگانهء شيعه ، كتاب من لا يحضره الفقيه ، از تأليفات محمّد بن على ابن بابويه قمى ، مشهور به شيخ صدوق ( م 281 ق ) است . اين كتاب نيز مكرّراً به فارسى شرح و ترجمه گرديده كه يكى از ترجمههاى اخير آن ، توسّط آقاى محمّد
هامش
( 1 ) . از ايشان ، ترجمهء كتابهاى حديثى ديگرى چون الخصال و الأمالى صدوق ، تحف العقول ، كمال الدين و تمام النعمة ، بحار الأنوار ( مجلّداتِ : السماء و العالم ) ، كنز الفوائد كراجِكى ، الروضة من الكافى و . . . نيز منتشر شده است . ظاهراً نخستين اثر از اين مجموعه ، ترجمه و شرح الخصال است كه در سال 1333 ش ، از سوى مدرسهء حضرت عبد العظيم در شهررى منتشر شده و عنوان مترجم آن ، « شيخ محمدباقر خمينى ، مشهور به كمرهاى » ثبت شده است .