بوجوبها : ضمير در « وجوبها » به مقدّمه علميّه برمىگردد .
الّا انّه الخ : ضمير در « انّه » به استقلال عقل به وجوب مقدّمهء عمليّه برمىگردد .
ليؤمن الخ : ضمير نايب فاعلى در « ليؤمن » به مكلّف برمىگردد .
و ترشّح الوجوب عليها : ضمير در « عليها » به مقدّمهء عمليّه برمىگردد .
و منها تقسيمها : مرجع ضميرها و نكات دستورى ، همچون قبلى است .
الى المتقدّم و المقارن و المتأخّر : يعنى مقدّمهء متقدّم و مقدّمه مقارن و مقدّمهء متأخّر .
بحسب الوجود : يعنى به اعتبار تحقّق در خارج .
بالإضافة الى ذى المقدّمه : يعنى مقدمهاى كه متأخّر و يا مقدّم است از حيث وجود و تحقّق خارجى از ذو المقدّمه .
و حيث انّها كانت : ضمير در « انّها » و « كانت » به مقدّمه برمىگردد .
و لا بدّ من تقدّمها : ضمير در « تقدّمها » به علّت برگشته و كلمهء « واو » حاليه و جملهء بعدش حال مىباشد .
بجميع اجزائها : ضمير در « اجزائها » به علّت برمىگردد .
و الاجازة : كلمهء « الإجازة » مبتدا و خبرش « كذلك » مىباشد .
فى صحّة العقد : مقصود عقد فضولى است .
على الكشف : يعنى بنا بر قول به اينكه اجازهء مالك بعد از عقد فضولى كاشف از مقدّمه بودن براى صحّت عقدى است كه قبل از اجازه صورت گرفته است .
كذلك : يعنى مورد اشكال است .
بل فى الشّرط الخ : يعنى « بل اشكل الامر فى الشّرط الخ » كلمهء « بل » عاطفه و كلمه « فى الشرط » را عطف به « فى المقدّمة المتأخّرة » مىكند .
المتصرّم حينه : كلمهء « المتصرّم » صفت « الشرط او المقتضى المتقدّم » بوده و به معناى سپرى شونده و از بينرونده و معدوم مىباشد . ضمير در « حينه » به مشروط برمىگردد .
بل فى كلّ عقد الخ : يعنى « بل اشكل الامر فى كلّ عقد الخ » .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 43
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤٣