مىباشد .
لا ينافى ذلك : ضمير در « لا ينافى » به « كون الاجزاء الخ » يعنى اجزاء خارجيهء موجود به شرط لا بوده برگشته و مشاراليه « ذلك » تعبير ما كه گفتيم اطلاق جزء بر اجزاء خارجيّه موجود ، لا به شرط بوده مىباشد .
فانّه انّما يكون : ضمير در « انّه » و « يكون » به « اجزاء خارجيّهء موجود از قبيل ماهيّت مأخوذه به شرط لا بوده » مىباشد .
و التّحليليّة من الجنس و الفصل : مقصود از « التّحليليّة » ذهنى و عقلى و اجزاء داخليّه بوده و كلمهء « من » بيان « التّحليليّة » مىباشد . يعنى اجزاء ذهنى و عقلى و داخليّهء ماهيّت ، عبارت از جنس و فصل مىباشد .
و انّ الماهيّة اذا اخذت الخ : ضمير نايب فاعلى در « اخذت » به ماهيّت برگشته و اين عبارت عطف به « مقام الفرق » بوده و تفسير فرق مىباشد .
تكون هيولى او صورة : ضمير در « تكون » كه جواب « اذا » بوده به ماهيّت برمىگردد .
و اذا اخذت لا به شرط تكون الخ : ضمير نايب فاعلى در « اخذت » و ضمير در « تكون » به ماهيّت برمىگردد .
لا بالاضافة الى المركّب : عطف به « فى مقام الخ » مىباشد . يعنى « لا يكون بالاضافة الى المركّب » .
انّه ينبغى الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
عن محلّ النّزاع : يعنى از بحث ملازمه بين وجوب ذى المقدّمه و وجوب مقدّمه در بحث مقدّمه واجب .
كما صرّح به بعض : ضمير در « به » به خروج اجزاء از محلّ نزاع برمىگردد .
و ذلك : مشار اليه « ذلك » خارج بودن اجزاء از محلّ نزاع مىباشد .
و انّما كانت المغايرة بينهما اعتبارا : ضمير در « بينهما » به اجزاء و مأمور به برگشته و اين عبارت ، جواب سؤال مقدر است « كه اگرچه مركب عين اجزاء بوده ولى دوئيّت و مغايرت
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 20
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٢٠