و يؤثّر فيه : ضمير در « يؤثّر » به اتيان مأمور به با امر اضطرارى يا ظاهرى و در « فيه » به اجزاء برمىگردد .
و عدم دلالته : ضمير در « دلالته » به « دليلهما » برگشته و اين عبارت عطف به « دلالة دليلهما » مىباشد .
و يكون النّزاع فيه صغرويّا ايضا : ضمير در « فيه » به اجزاء مأمور به با امر اضطرارى يا ظاهرى برمىگردد .
بخلافه فى الاجزاء : ضمير در « بخلافه » به نزاع برمىگردد .
بالاضافة الى امره : ضمير در « امره » به مأمور به واقعى برگردد .
فانّه لا يكون الّا كبرويّا : ضمير در « فانّه » و « لا يكون » به نزاع برمىگردد .
لو كان هناك نزاع : مشاراليه « هناك » اجزاء در اضافه به امر واقعى مىباشد .
كما نقل عن بعض : ضمير نايب فاعلى در « نقل » به نزاع برمىگردد .
ثالثها : ضمير در « ثالثها » به امور برمىگردد .
انّ الاجزاء هاهنا : مشاراليه « هاهنا » علم اصول مىباشد .
بمعناه لغة : ضمير در « بمعناه » به اجزاء برگشته و كلمهء « لغة » تمييز نسبت در « بمعناه » بوده و معناى جمله « انّ الاجزاء هاهنا بمعناه لغة » يعنى اجزاء در اينجا به معناى لغوىاش مىباشد .
و هو الكفاية : ضمير « هو » به معناى لغوى اجزاء برمىگردد .
يختلف ما يكفى عنه : ضمير در « يكفى » به ماء موصوله و به معناى عمل و در « عنه » به مأمور به برگشته و كلمه ماء موصوله با جملهء صلهاش ، فاعل براى « يختلف » مىباشد .
يكفى فيسقط به التّعبّد به : ضمير در « يكفى » و در « به » اوّلى به « اتيان » ، و در « به » دوّمى به مأمور به برمىگردد .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 784
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٧٨٤