برگشته و اين عبارت ، دليل بر نبودن تضادّ بين مبادى و اينكه تنها مخالفت بين آنها بوده مىباشد .
و لا يرد على هذا التّقرير ما آورده بعض الاجلّة : مقصود از « هذا التّقرير » تقرير تضادّ بين صفات بوده و كلمهء ماء موصوله فاعل براى « يرد » و به معناى اشكال بوده و ضمير مفعولى در « آورده » نيز به آن برمىگردد .
على القول بعدم الاشتراط : مقصود از « عدم الاشتراط » شرط نبودن تلبّس ذات به مبدأ در مشتقّ مىباشد .
من ارتكازه بينها كما فى مباديها : ضمير در « ارتكازه » به تضاد و در « بينها » و « مباديها » به صفات و مشتقّات برمىگردد .
لعل ارتكازه : ضمير در « ارتكازه » به تضاد برمىگردد .
من الاطلاق : مقصود از « اطلاق » استعمال مىباشد .
لا الاشتراط : يعنى از باب وضع مشتقّ براى متلبّس نمىباشد .
لا يكاد يكون لذلك : ضمير در « يكون » به « ارتكازه » يعنى ارتكاز تضاد برگشته و مشاراليه « ذلك » اطلاق مىباشد .
لكثرة استعمال المشتقّ الخ : اين عبارت ، دليل جواب مصنّف كه ارتكاز تضاد در صفات به جهت اطلاق و استعمال نبوده مىباشد .
لو لم يكن باكثر : ضمير در « لم يكن » به استعمال مشتقّ در موارد انقضاء برگشته و مقصود از « باكثر » يعنى « باكثر من اطلاق المشتقّ فى المتلبّس بالمبدا » .
ان قلت على هذا : مشاراليه « هذا » كثرت استعمال مشتقّ در موارد انقضاء و بلكه اكثر بودنش مىباشد .
ان يكون فى الغالب او الاغلب : ضمير در « يكون » به استعمال مشتقّ برمىگردد .
و هذا بعيد : مشاراليه « هذا » كثرت يا اكثريت استعمال مشتقّ در مجاز مىباشد .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 419
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤١٩