مىباشد .
و ان لم يكن : ضمير در « لم يكن » به معنا برمىگردد .
فيعمّ المعنى الاوّل و غيره : ضمير در « يعمّ » به مفهوم و در « غيره » به معناى اوّل برمىگردد .
3 - ما يقابل المنطوق : يعنى « الثّالث ما يقابل المنطوق » نكات دستورى مثل قبلى است .
و هو اخصّ من الاوّلين : ضمير « هو » به « ما يقابل المنطوق » برگشته و مقصود از « الاوّلين » معناى مدلول و معناى مقابل مصداق مىباشد .
و هذا هو المقصود بالبحث هنا : ضمير « هو » به « هذا » كه مشاراليه آن ، معناى مقابل منطوق بوده برگشته و مشاراليه « هنا » مفاهيم مىباشد .
و هو اصطلاح اصولىّ : ضمير « هو » به « ما يقابل المنطوق » برمىگردد .
يختصّ الخ : ضمير در « يختصّ » به « ما يقابل المنطوق » برمىگردد .
سواء كانت الخ : ضمير در « كانت » به جملات تركيبيّه برمىگردد .
و ان كان الخ : ضمير در « كان » به مدلول مفرد برمىگردد .
فمقصودهم منه : ضمير در « مقصودهم » به اصوليّون و در « منه » به منطوق برمىگردد .
ما يدلّ عليه اللّفظ : ضمير در « عليه » به ماء موصوله به معناى « معنا » برمىگردد .
فى حدّ ذاته : ضمير در « ذاته » به لفظ برمىگردد .
و قالبا له : ضمير در « له » به « ذلك المعنى » برمىگردد .
فيسمّى المعنى « منطوقا » : كلمهء « المعنى » نايب فاعل و كلمهء « منطوقا » مفعول دوّم « يسمّى » مىباشد .
تسمية الخ : كلمهء « تسمية » مفعول مطلق مىباشد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 11
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١١