مضارع را حذف كردند ، و بجايش ميم مفتوحى آوردند ، و ميان عين الفعل و لام الفعل " واو " مفعولى آوردند ، و عين الفعل را بمناسبت واو مضموم نمودند " مضروب " شد ، و همچنين " منصور از ينصر و معلوم از يعلم " .
و در غير ثلاثى مجرد بر وزن مضارع مجهول و از آن مشتقّ است ، با تبديل حرف مضارعة به ميم مضمومة ، مانند " مكرم از يكرم و معجّل از يعجّل و مرافق از يرافق و مكتسب از يكتسب و منقلب از ينقلب و متقبّل از يتقبّل و متعارف از يتعارف و مستخرج از يستخرج و مبيضّ از يبيضّ و مسوادّ از يسوادّ و معشوشب از يعشوشب و معلوّط از يعلوّط و مدحرج از يدحرج و مترعرع از يترعرع ، و محرنجم از يحرنجم و مقشعرّ از يقشعرّ " .
( اعلال اسم مفعول )
" معتلّ الفاء " اعلالى ندارد ، چنانچه ميگوئى " موعود ، موجول ، ميسور ، موروث " .
" معتلّ العين " واو مفعولى از آن حذف مىشود ، چون دو حرف علّة با هم جمع شده ، و سبب ثقل كلمة مىباشد ، پس از " يقال و يباع - مقول و مبيع " مشتقّ مىشود ، مقول در اصل مقوول بوده ، واو حذف شد ، و ضمّه عين الفعل به فاء الفعل نقل گرديد ، و مبيع در اصل مبيوع بوده ، واو حذف شد ، و ضمّة بمناسبت ياء قلب به كسرة و به فاء الفعل نقل شد ، و همچنان از " يخاف - مخوف و از يزار - مزور و از يساء - مسوء و از يشاء - مشىء " مشتقّ مىشود ، و اصل اينها " مخووف و مزوور و مسووء