( حروف استقبال )
چهار حرف است كه بر فعل مضارع داخل مىشود ، و آن را به مستقبل مخصوص مينمايد ، و آنها " سين ، سوف ، ان ، لن " مىباشد ، " سين و سوف " مختصّ كلام مثبت است ، " لن " فعل را منفىّ مىكند ، " ان " بر مثبت و منفىّ داخل ميگردد ، و نيز آن سه فقط بر سر مضارع ميآيد ، ولى " ان " بر سر ماضى و امر هم ميآيد ، لكن در اين صورت تأثيرى در زمان فعل ندارد ، مثال آنها :
" أُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ :
آنان را خدا رحمت مىكند - سورة التّوبة - 9 - آيه 71 ،
قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي :
يعقوب گفت از پروردگارم براى شما خواستار آمرزش ميشوم - سورة يوسف - 12 - آيه 98 " اين كلام يعقوب است به فرزندانش پس از آنكه خواستار شدند براى گناهى كه درباره يوسف كرده بودند از خدا طلب آمرزش كند ، و از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه در نظر يعقوب بود كه در سحر شب جمعة براى آنان دعاء نمايد و آمرزش طلبد ، و بهترين اوقات براى دعاء سحرها است ،
" عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ :
دور نيست پروردگارتان شما را رحمت نمايد - سورة الاسراء - 17 - آيه 8 ،
لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ :
خدا آنان را نميآمرزد - سورة المنافقين - 63 آيه 6 " و در فارسى براى فهماندن مستقبل كلمه " خواه " ميآورند ، و ميگويند : " خواهم گفت ، خواهى رفت ، خواهد آمد " و براى فهماندن حال كلمه " دار " ميآورند ، و ميگويند : " دارم ميآيم ، دارد ميرود ، دارى ميخورى " و اگر يكى از اين چهار حرف نباشد