كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : گوارا باد ! براى كسى كه قائم - عجل اللّه تعالى فرجه - اهل مرا دريابد ، در حالىكه پيش از قيامش دوست او را دوست و دشمنش را دشمن داشته و ساير ائمّهء پيش از او را دوست مىداشته ، اينگونه اشخاص ، رفيقان و دوستان من هستند .
رفاعه گويد ، او فرمود : گرامىترين خلق خدا نزد من هستند .
در كتاب مذكور از فضل ، او از ابن محبوب ، او از عبد اللّه بن سنان و او از صادق عليه السّلام روايت نموده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : بعد از شما قومى مىآيند كه يك مرد از ايشان ، اجر و ثواب پنجاه نفر از شما را دارد .
عرض كردند : يا رسول اللّه ! ما در جنگ بدر و احد و حنين در خدمت تو بوديم و قرآن هم در خصوص ما نازل شده ، پس چگونه مىشود ايشان از ما بهتر باشند ؟
فرمود : اگر شما به شدايد و حوادثى دچار شويد كه آنها دچار خواهند شد ، هرآينه مانند ايشان ، صبر نخواهيد كرد .
برقى در كتاب محاسن « 1 » از عثمان بن عيسى ، او از ابى الجارود و او از قنونام ، دختر رشيد هجرى روايت كرده ؛ او گفته كه به پدرم گفتم : چه بسيار است سعى و تلاش تو در بندگى و طاعت !
گفت : اى دختر ! به زودى قومى بعد از ما مىآيند كه تفكّر و تأمّلشان در خصوص دين ، افضل از سعى و تلاش كسانى است كه پيشتر از ايشان بودهاند .
شيخ طوسى در كتاب الغيبه « 2 » از فضل ، او از ابن ابى هجران ، او از محمد بن سنان ، او از خالد عاقولى و او در حديث خود از صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود : چرا به ظهور اين امر چشم مىدوزيد و مىشتابيد ؟ آيا در امنوامان نيستيد و آيا مردى از شما از خانهء خود بيرون نمىرود كه كارهايش را بگذارد ، بعد از آن برگردد و هيچ آسيبى از دشمنان به او نرسد ؟ يعنى شما در امنيّت هستيد ، زيرا از خانههاى خود
هامش
( 1 ) . المحاسن ، ج 1 ، ص 251 .
( 2 ) . الغيبة ، ص 458 .