او گذشته مىشود ، از صلب وى كسى را بيرون خواهد آورد كه در زمان خود بهترين اهل زمين است . پس دشمنان او را از راه حسد پيشنهاد خاطرشان نموده ، در فكر تلف كردن وى مىباشند و كارهاى عجيبى به قصد تلف كردن او در حقّش به كار مىبرند ، لكن خداى تعالى امر او را به حدّ كمال مىرساند ، هرچند مشركان ، آن را ناخوش دارند ، تا آنكه مهدى نام عليه السّلام را از صلب وى بيرون آورد كه كاملكنندهء عدد دوازده امام است .
خداوند عالم كرامت خود را به ايشان مختصّ گرداند و مأواى ايشان را در عالم قدس قرار دهد و كسى كه انتظار ظهور امام دوازدهم را بكشد ، مانند كسى است كه پيش روى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شمشير كشيده ، شرّ دشمنان را از او دفع نمايد .
وقتى سخن حضرت به اينجا رسيد ، مردى از دوستان بنى اميّه داخل مجلس شد ، لذا كلام آن حضرت منقطع گرديد ، بعد از آن بهقصد دريافتن تتمّهء اين كلام ، پانزدهبار خدمت آن حضرت رفتم ، ميسّر نشد .
سال آينده كه رسيد ، خدمتش شرفياب شدم ، در حالىكه نشسته بود ، فرمود : يا ابراهيم ! او كسى است كه شيعيان خود را بعد از تنگى شديد و بلاى طولانى فرج مىدهد ، پس طوبى باد ! براى كسى كه آن زمان را دريابد و بعد فرمود : يا ابا ابراهيم ! اين قدر كه گفتيم براى تو كافى است .
ابى ابراهيم گويد : از فرمودهء آن حضرت ، نوعى فرح و سرور برايم حاصل گرديد كه هيچوقت با مثل آن فرح ، از خدمت آن حضرت برنگشته بودم .
[ فضيلت قوم آخر الزمان ] 6 نجمة
ايضا شيخ طوسى رحمه اللّه در كتاب الغيبه « 1 » از فضل ، او از اسماعيل بن مهران ، او از ايمن بن محرز ، او از رفاعة بن موسى ، او از معاويه بن وهب و او از صادق عليه السّلام روايت كرده
هامش
( 1 ) . الغيبة ، صص 457 - 456 .