خصايص ايّام مهدى است .
در انوار المضيئهء « 1 » سيّد على بن عبد الحميد از جناب صادق عليه السّلام مروى است كه فرمود : در آيهء شريفهء
قالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ *
« 2 » وقت معلوم ، روز برخاستن قائم است . چون خداوند او را مبعوث كند ، ابليس به مسجد كوفه مىآيد ، به زانوها مىافتد و مىگويد : يا ويلاه ! از اين روز ! پس موى پيشانى او را مىگيرد و گردنش را مىزند ، پس اين روز وقت معلوم است .
در تفسير « 3 » على بن ابراهيم از آن جناب مروى است كه فرمود : در تفسير
مُدْهامَّتانِ
كه ما بين مكّه و مدينه از نخل متّصل مىشود و در خطبهء امير المؤمنين عليه السّلام كه در منتخب حسن بن سليمان حلّى است ؛ مذكور است : زمين به عدل نورانى يا خرسند مىشود ، آسمان ، باران خود را ، درخت ، ثمر خود را و زمين ، گياه خود را مىدهد و خود را براى اهلش زينت مىدهد .
[ تكميل عقول مردم ] 8 نجمة
بيست و چهارم : به بركت وجود آن حضرت عقول مردم تكميل مىشود و دست مبارك بر سر ايشان مىگذارد و كينه و حسد از دلهايشان مىرود كه از روز كشته شدن هابيل تاكنون طبيعت ثانيهء بنى آدم شده و علوم و حكمت ايشان زياد مىشود ؛ چنانكه در اصل زرّاد است كه گفت : به جناب صادق عليه السّلام گفتم : مىترسيم از مؤمنين نباشيم .
فرمود : براى چه ؟
گفتم : براى آنكه در ميان خود كسى را نمىيابيم كه برادر او نزدش برگزيدهتر و
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 52 ، صص 377 - 376 .
( 2 ) . سوره حجر ، آيه 37 و 38 ؛ سوره ص ، آيه 80 و 81 .
( 3 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 346 .