خداوند عالميان فرمود : ما هيچ پيغمبرى به دنيا و اهل دنيا نفرستاديم كه ايّام حيات و نبوّت او منقضى شود الّا آنكه به امر دعوت و به جاى خود براى هدايت امّت به پاى داشت .
پس از خود ، وصىّ خود را بهجهت نگاهبانى شريعت قرار داد و ما على بن ابى طالب را خليفه و امام امّت تو قرار داديم ، سپس حسن ، حسين ، على بن الحسين ، محمد بن على ، جعفر بن محمد ، موسى بن جعفر ، على بن موسى ، محمد بن على ، حسن بن على و سپس حجّة بن الحسن . اى محمد ! سر بالا كن ! چون سر بالا كردم ، انوار على ، حسن و حسين و نه تن از فرزندان حسين را ديدم و ديدم حجّت در ميان ايشان مىدرخشيد كه گويا ستارهء درخشنده است .
خداى تعالى فرمود : اينها خليفهها و حجّتهاى مناند در زمين و خليفهها و اوصياى تو بعد از تواند ، پس خوشا به حال كسى كه ايشان را دوست دارد و واى بر كسى كه ايشان را دشمن دارد . « 1 »
شيخ جليل ، ابو الحسن بن محمد بن احمد بن شاذان در ايضاح دفاين النواصب « 2 » و احمد بن محمد بن عيّاش در مقتضب الاثر « 3 » از ابى سليمان روايت كردند كه شبان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود ؛ گفت : آن جناب فرمود : شبى كه مرا به جانب آسمان بردند ، خداوند جلّ جلاله فرمود :
آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ
« 4 » .
من گفتم : و المؤمنون .
فرمود : راست گفتى اى محمد ! كه را ميان امّت خليفه گذاشتى .
گفتم : بهترين امّت را .
فرمود : على بن ابى طالب عليه السّلام .
هامش
( 1 ) . ر . ك : كفاية المهتدى ، [ گزيده ] ، حديث هشتم ، ص 57 .
( 2 ) . ر . ك : الصراط المستقيم الى مستحقى التقديم ، ج 2 ، ص 143 .
( 3 ) . مقتضب الاثر فى النص على الائمة الاثنى عشر ، ص 10 .
( 4 ) . سوره بقره : آيه 285 .