قائم عليه السّلام و حوادثى كه پيش از طلوع نور آن حضرت ميان مردم واقع مىشود ، وارد گرديده ، از آن جمله ، اين امور است :
خروج سفيانى ، قتل حسنى ، مخالفت بنى عبّاس با يكديگر بر سر ملك دنيا ، كسوف آفتاب در نيمهء ماه رمضان و خسوف قمر در آخر آن بر خلاف عادت ، خسف ؛ يعنى فرو بردن زمين ، در بيابان بيدا و خسفى در مغرب ، باز ايستادن آفتاب از حركت از وقت ظهر تا عصر ، قتل نفس زكيّه در پشت كوفه با هفتاد نفر از صلحا ، خراب شدن ديوار مسجد كوفه ، رو آوردن بيدقهاى سياه خراسان ، خروج يمانى ، ظاهر شدن مغربى از مصر و تصرّف شهرهاى شام توسط او ، فرود آمدن لشكر ترك در جزيره و لشكر روم در رمله ، طلوع ستارهء دنبالهدار از مشرق كه مانند قمر مىدرخشد و بعد از آن ، مانند كمان خم مىشود تا آنكه نزديك مىشود دو طرف آن به هم برسد ، ظاهر شدن سرخى در آسمان و پهن شدن در اطراف آسمان .
نمايان شدن آتش در سمت مشرق كه سه يا هفت روز در هوا باقى بماند ، اعراب ، عنان قرار و آرام را از سرهاى خود بيرون مىآورند ؛ يعنى فتنه و آشوب برپا مىكنند ، شهرها تصرّف مىنمايند و آنها را از تصرّف سلطان عجم بيرون مىبرند ، اهل مصر بزرگ ، خودشان را به قتل مىآورند ، شام خراب گردد و سه نفر آنجا بيدق سلطنت برافرازند و بيدقهاى قيس و عرب به مصر و بيدقهاى كنده داخل خراسان شود ، لشكرى از جانب عرب وارد مىشوند ، حتّى اسبهاى خود را اطراف قلعهء شهر حيره مىبندند ، بيدقهاى سياه از سمت مشرق به حيره رو مىآورند و كنار فرات شكافته مىشود و آب داخل كوچههاى كوفه مىشود .
شصت كذّاب بيرون مىآيند كه هريك دعوى نبوّت مىكنند ، دوازده نفر از اولاد ابى طالب بيرون مىآيند كه دعوى امامت مىكنند و مرد بزرگى از اتباع بنى عبّاس را بين حلولاء و خانقين مىسوزانند ، جسر شطّ بغداد از سمت محلّهء كرخ بسته مىشود ، اوّل روز باد سياهى در آنجا برمىخيزد ، زلزلهاى مىشود كه بسيارى از آنجا در زمين فرو مىرود و ترس و بيم ، همهء اهل عراق و بغداد را فرو مىگيرد ، در بغداد ، مرگ ناگهانى و
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 278
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٢٧٨