سلمان گفت : يا رسول اللّه ! اين امر خواهد شد ؟
فرمود : آرى ، يا سلمان ! به حقّ كسى كه جانم به دست اوست در آنوقت محارم را هتك و معاصى را كسب نمايند ، اشرار بر اخيار مسلّط شوند ، دروغ فاش شود و لجاجت ظاهر گردد ، فاقه فاش شود و به لباس مباهات كنند ، در غير وقت ، باران آيد ، آلات لهو و لعب را نيكو شمارند و امر به معروف و نهى از منكر را ، منكر انگارند ، در آنزمان مؤمن از كنيز ذليلتر باشد و قاريان و عابدان يكديگر را ملامت كنند ، پس آنها باشند كه در ملكوت آسمانها به ايشان ارجاس و انجاس نامند .
سلمان گويد : عرض كردم : يا رسول اللّه ! اين امر خواهد شد ؟
فرمود : آرى ، يا سلمان ! به حقّ كسى كه جانم به دست اوست در آنوقت غنى بر فقير رحم نكند ، حتّى سايل ميان دو جمعه از مردم سؤال كند و كسى را نيابد كه در كفش چيزى گذارد .
سلمان عرض كرد : يا رسول اللّه ! اين امر خواهد شد ؟ فرمود : آرى ، به حقّ كسى كه جانم به دست او است در آنوقت ربيضه تكلّم كند .
سلمان عرض كرد : يا رسول اللّه ! پدر و مادرم فدايت ! ربيضه چيست ؟
فرمود : كسى كه تكلّم نمىكرد ، در امر عامّه تكلّم كند . پس ، به جز قليلى درنگ نكند كه زمين صدا كند ، صدا كردنى . هر طايفه چنان گمان كنند كه اين ، آواز ناحيهء او بوده .
سپس مكث نمايند آنقدر كه خدا خواهد و در مكث خود ، مكث نمايند . آنگاه زمين ، فلزهاى جگر خود را كه از طلا و نقره باشد براى ايشان بيندازد .
آنگاه به سوى ستونها اشاره كرد و فرمود : مانند اينها ، در آن روز طلا يا نقره سودى نكند و اين است معنى قول خداى تعالى كه فرموده :
فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها
« 1 » . . . ، الخ .
هامش
( 1 ) . سوره محمد : آيه 18 .