خوانده شود و تسبيحى كه به آن حجّت مختصّ است كه آن روز ، منسوب به او است و سيّد فضل اللّه راوندى در كتاب دعوات « 1 » آن تسبيحها را نقل كرده ، تسبيح حضرت حجّة عليه السّلام از روز هجدهم ماه است تا آخر ماه و آن اين است : « سبحان اللّه عدد خلقه سبحان اللّه رضا نفسه سبحان اللّه مداد كلماته سبحان زنة عرشه و الحمد للّه مثل ذلك » .
6 - از جمله آيت اللّه علّامه حلّى رحمه اللّه در كتاب منهاج الصّلاح مىفرمايد : نوع ديگرى از استخاره است كه آنرا از والد فقيه خود ، سديد الدين يوسف بن على بن المطهّر از سيّد رضى الدين محمد آوى حسينى رحمه اللّه از صاحب الامر عليه السّلام روايت كردم و آنچنين است كه فاتحة الكتاب را ده مرتبه بخواند ، اقلّ آن سه مرتبه و پستتر از آن يكمرتبه آنگاه ده مرتبه انّا انزلناه و سپس سه مرتبه اين دعا را بخواند :
« اللّهمّ انّى استخيرك لعلمك بعواقب الأمور و استشيرك بحسن ظنّى بك في المأمول و المحذور اللّهمّ ان كان الأمر الفلانىّ قد نبطت بالبركة اعجازه و بواديه و خفّت بالكرامة ايّامه و لياليه فخرلى فيه خيرة تردّ شموسه ذلولا و تقعّص ايّامه سرور اللّهمّ امّا امر فأتمر و امّا نهى فانتهى اللّهمّ انّى استخيرك برحمتك خبرة في عافية » ؛
آنگاه يك قبضه از قطعهء تسبيح بردارد و حاجت خود را از خاطر بگذارند و بيرون بياورد ، اگر عدد آن قطعه جفت باشد ، آن افعل است ؛ يعنى بكن و اگر فرد باشد ، لا تفعل است ؛ يعنى نكن يا بهعكس ؛ يعنى اين علامت خوبى و بدى ، بسته به قرارداد استخارهكننده است « 2 » و شيخ شهيد اوّل در ذكرى « 3 » فرموده : يكى از اقسام استخاره ، استخاره به عدد است و اين قسم در عصرهاى گذشته ، پيش از زمان سيّد كبير ، عابد رضىّ الدين محمد آوى حسينى ، مجاور مشهد مقدّس غروى - رضى اللّه تعالى عنه - مشهور نبود و من روايت مىكنم يا در روايت اين استخاره از او و ساير مرويّات ، از
هامش
( 1 ) . الدعوات ، ص 94 .
( 2 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 53 ، ص 271 و ج 88 ، ص 248 .
( 3 ) . الذكرى ، ص 253 .