فرمود : فرزند هفتمين از اولاد فرزند من محمد بن على باقر است ، او حجّت بن حسن بن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر « 1 » بن محمد بن على فرزند من است ، او آن كسى است كه مدّتى دراز غايب خواهد شد و بعد از آن ، ظاهر خواهد شد و زمين را از عدل و داد پر خواهد كرد ، چنانكه از جور و ظلم پر شده باشد . « 2 »
[ روايت صفوان بن يحيى ]
خبر بيست و يكم : نيز از صفوان بن يحيى رضى اللّه عنه از ابراهيم بن ابى زياد از ابى حمزهء ثمالى از ابى خالد كابلى روايت كرده ، گفت : بر سيد خود ، على بن الحسين بن على بن ابى طالب داخل شدم و گفتم : اى فرزند رسول خدا ! مرا از آن كسانى خبر ده كه خداى تعالى ، اطاعت و مودّت ايشان را فرض و اقتدا كردن به ايشان را ، بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر بندگان خود واجب كرده .
حضرت فرمود : اى كابلى ! به درستى كه اولى الأمرى كه خداى تعالى ايشان را امامان مردم قرار داده و فرمانبردارى ايشان را بر مردم واجب فرموده ، امير المؤمنين عليه السّلام ، آنگاه عمّ من ، حسن ، پس از آن ، امر امامت به ما و آن جناب منتهى شده .
گفتم : اى سيد من ! براى ما از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت كردهاند كه زمين از حجّتى كه خداى را بر بندگانش باشد ، خالى نمىماند . پس حجّت و امام بعد از تو كيست ؟
فرمود : پسرم محمد كه نامش در صحف اولى باقر است . علم را خواهد شكافت شكافتنى ، او حجّت و امام بعد از من است و بعد از محمد ، پسرش جعفر كه نامش نزد اهل آسمان صادق است .
گفتم : اى سيد من ! چگونه است كه نام او صادق شده و حال آنكه همه
هامش
( 1 ) . بن جعفر در نسخه افتاده بود .
( 2 ) . ر . ك : كفاية المهتدى ، [ گزيده ] ، صص 106 - 105 ، حديث نوزدهم .