پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اين آيه را تلاوت فرمود :
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
« 1 » . « 2 »
[ روايت ثابت از امام صادق ( ع ) ] 9 مسكة
خبر بيستم : همچنين از حسن بن محبوب ، از مالك بن عطيّه ، از ثابت بن دينار ، از ابى جعفر عليه السّلام روايت كرده ، حسين بن على بن ابى طالب عليهما السّلام ، يك شب پيش از آنكه شهيد شود ، به اصحاب خود ، روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به من گفت : اى فرزند من ! زود باشد كه تو را به سوى عراق برسانند و تو را به زمينى فرود آورد كه آن را عمورا و كربلا گويند و تو در آن زمين شهيد شوى و جماعتى با تو شهيد شوند .
به تحقيق نزديك شده آن عهدى كه رسول خدا با من كرده بود و من فردا به سوى آن حضرت روانهام ، هركس از شما برگشتن را دوست دارد ، بايد در همين شب برگردد كه من او را اذن برگشتن دادم و او از من به حلّ است . آن جناب در اين باب تأكيد و مبالغهء تمام نمود و ايشان راضى به برگشتن نشدند و گفتند : به خدا قسم ! تو را وانمىگذاريم و هرگز از تو جدا نمىشويم تا آنكه به جايى كه وارد مىشوى ، ما نيز وارد شويم .
آن حضرت چون اين عزيمت را از ايشان ديد ، فرمود : شما را به بهشت بشارت باد ! به خدا قسم ! بعد از آنچه بر ما وارد شود ، آن قدر درنگ خواهيم نمود كه خداى تعالى خواسته باشد . پس خداى تعالى ما و شما را بيرون خواهد آورد در آن هنگام كه قائم ما ظاهر شود . پس از ظالمان انتقام خواهد كشيد و ما و شما ايشان را در زنجيرها و غلها گرفتار انواع عذاب و نكال مشاهده خواهيم كرد .
به آن حضرت گفتند : اى فرزند رسول خدا قائم شما كيست ؟ !
هامش
( 1 ) . سورهء توبه ، آيه 32 .
( 2 ) . ر . ك : كفاية المهتدى ، [ گزيده ] ، صص 101 - 100 ، حديث هيجدهم .