برمىدارند ، زره داود ، عصاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، انگشتر سليمان و تاج او ، رحل عيسى و ميراث جميع پيغمبران در آن سفط است . « 1 »
در غيبت فضل بن شاذان است كه اوّل كارى كه آن حضرت مىكند ، اين است كه به انطاكيه مىفرستد تا عصاى موسى و خاتم سليمان و تورات كه در غارى مىباشند ، مىآورند . « 2 »
در غيبت نعمانى « 3 » است كه هنگام خروج ، پيراهن پيغمبر را كه در آستين چپ آن ، خون دندان شكستهاش مىباشد ، بر تن دارد .
كشف خفاء و رفع غطاء
بدان علّامه مجلسى رحمه اللّه ، « 4 » در بحار فرموده : از اخبار ظاهر مىشود كه نزد ائمّه عليهم السّلام ، دو زره بوده است ، يكى از آنها علامت امامت بود كه بر بدن هرامامى راست مىآمد و ديگرى علامت حضرت قائم بود كه جز بر بدن آن جناب ، راست نيامد ، چنانكه در روايت بصائر « 5 » است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : قائم ما كسى است كه چون زره رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را بپوشد ، آن را پر كند ؛ يعنى زياد و كم از اندام مباركش نشود . به درستى كه ابو جعفر آن را پوشيد ، از قامتش زياد بود .
راوى عرض كرد : شما سمينتريد يا ابو جعفر ؟
فرمود : ابو جعفر از من سمينتر بود . به تحقيق من هم آن را پوشيدم ، اندكى زيادتر و به استوا نزديكتر بود .
در روايت خرايج « 6 » از ابو بصير ، از حضرت صادق عليه السّلام است كه فرمود : اى
هامش
( 1 ) . الهداية الكبرى ، ص 404 .
( 2 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 52 ، ص 390 .
( 3 ) . الغيبة ، ص 243 .
( 4 ) . بحار الانوار ، ج 26 ، ص 203 .
( 5 ) . بصائر الدرجات ، ص 196 .
( 6 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 691 .