چه متوفّى مىشود خواند .
بايد آن كسى كه عمل به اين نسخه مىكند ، تبديل كند آخر دعا را به آنچه مناسب مقام امام زنده و پيغمبر زنده است ، بلكه ظاهر آن است كه اگر براى نبى يا امام ، چه زنده و چه متوفّى باشد ، بايد تغيير دهد و مؤيّد اين مطلب ، آنكه در كتاب تسهيل الدواء بعد از ذكر دعاى مذكور گفته : ذكر كرده بعضى از مشايخ ما - رضوان اللّه عليهم - كه هر كس اراده كرده كه ببيند يكى از انبياء يا ائمّهء هدى عليهم السّلام را ، پس بخواند دعاى مذكور را تا آنجا كه « ان تصلّى على محمّد و آل محمّد . » آنگاه بگويد : « ان ترينى فلانا » يعنى نام آن را كه خواسته ببرد و بخواند بعد از آن سوره « و الشّمس و اللّيل و قدر و جحد و اخلاص و معوذتين » را . آنگاه صد مرتبه سورهء توحيد را بخواند .
پس هر كه را اراده كرده ، خواهد ديد و سؤال مىكند از او ، آنچه را قصد كرده و جواب خواهد داد او را ، ان شاء اللّه تعالى .
[ دعاى منقول از شيخ مفيد رحمه اللّه جهت رؤيت حضرات ائمّه عليه السّلام ]
سوم : شيخ مفيد رحمه اللّه در كتاب اختصاص « 1 » روايت كرده از ابى المعزى از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمايد : « هر كسى كه براى او حاجتى است به سوى خداوند تبارك و تعالى و اراده كرده كه ما را ببيند و مقام و مرتبهء خود را بداند ؛ پس غسل نمايد سر شب و مناجات كند به ما » يعنى - و اللّه العالم - كه با خداى تعالى مناجات كند به توسط ما ، به اينكه قسم دهد او را به حقّ ما و متوسّل شود به حضرت او به وسيلهء ما كه ما را به او بنماياند و مقام او را در نزد ما به او نشان دهد .
فرمود : « پس به درستى كه او خواهد ديد ما را و مىآمرزد او را خداوند به سبب ما و پوشيده نمىشود بر او موضع و محلّ او . »
بعضى گفتهاند مراد از مناجات كردن به ما ، اينكه ديدن ما را از همّ خود قرار دهد و ديدن و محبّت ما را ذكر نفس خود گرداند كه خواهد ديد ايشان را و اين غسل مذكور در
هامش
( 1 ) . الاختصاص ، ص 90 .