ركعت اول بعد از حمد چنان كه براى من تعيين نمود
إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً
« 1 » را خواندم و در دوم بعد از حمد
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ
« 2 » .
پس چون سلام گفتم برخاستم در حالتى كه رو به قبله بودم و زيارت كردم . آنگاه حاجت خود را خواستم و استغاثه كردم به مولاى خود صاحب الزمان - صلوات اللّه عليه - . آنگاه سجدهء شكر كردم و طول دادم در آن دعا را تا آنكه ترسيدم فوت شدن نماز شب را . آنگاه برخاستم و نماز شب مقرّرى خود را خواندم و مشغول شدم به تعقيب بعد از نماز صبح و نشستم در محراب خود ، دعا مىكردم . پس نه چنين است قسم به خداوند كه آفتاب طلوع نكرد تا آنكه فرج من از آنچه در آن بودم رسيد و عود نكرد به من ، مثل آن در بقيّهء عمر من و ندانست احدى از مردم كه چه بود آن امرى كه مرا در همّ انداخت تا امروز و منّت مر خداى راست و له الحمد كثيرا . « 3 »
سيّد ابن طاوس اين زيارت را در مصباح الزائر با اختلاف جزئى و بدون تعيين سوره و شيخ كفعمى در بلد الامين « 4 » با سوره نقل كرده و پيش از نماز و زيارت غسلى نيز ذكر كرده .
هامش
( 1 ) . سوره فتح : آيه 1 .
( 2 ) . سوره نصر : آيه 1 .
( 3 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 91 ، ص 31 - 32 .
( 4 ) . البلد الامين ، ص 158 - 159 .