حكايت نود و ششم [ شيخ ابراهيم قطيفى ]
محدث نبيل و عالم جليل شيخ يوسف بحرينى در لؤلؤ در ضمن احوال عالم محقق خبير ، شيخ ابراهيم قطيفى ، معاصر محقق ثانى رحمه اللّه نقل كرده كه داخل شد بر او امام حجّت عليه السّلام در صورت مردى كه شيخ مىشناخت او را .
پس سؤال نمود از او : كدام آيه از آيات قرآنى ، اعظم است در مواعظ ؟
پس شيخ گفت :
إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا أَ فَمَنْ يُلْقى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
« 1 »
پس فرمود : راست گفتى ، اى شيخ !
آنگاه بيرون رفت از نزد او . پس سؤال كرد شيخ از اهل بيت خود كه فلان بيرون رفت ؟
پس گفتند : ما كسى را نديديم داخل شده و كسى را نديديم بيرون رفته . « 2 »
هامش
( 1 ) . سوره فصلت : آيه 40 .
( 2 ) . ر . ك : بحار الانوار ، ج 53 ، ص 255 .