نيمهء رهق را وقف كرديم بر اين مسجد كه هر ساله وجوه آن را بياورند و صرف عمارت مسجد بكنند .
مردم را بگو تا رغبت بكنند بدين موضع و عزيز دارند و چهار ركعت نماز اينجا بگذارند :
« دو ركعت تحيّت مسجد ، در هر ركعتى يك بار الحمد و هفت بار
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
و تسبيح ركوع و سجود ، هفت بار بگويند .
و دو ركعت نماز امام صاحب الزمان عليه السّلام بگزارند به اين نسق : چون فاتحه خواند و به
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ
رسد ، صد بار بگويد و بعد از آن فاتحه را تا آخر بخواند و در ركعت دوّم نيز به همين طريق بگذارد و تسبيح در ركوع و سجود ، هفت بار بگويد و چون نماز تمام كرده باشد ، تهليل بگويد و تسبيح فاطمهء زهرا عليها السّلام و چون از تسبيح فارغ شود ، سر به سجده نهد و صد بار صلوات بر پيغمبر و آلش - صلوات اللّه عليهم - بفرستد .
و اين نقل از لفظ مبارك امام عليه السّلام است كه :
« فمن صلاهما فكأنّما صلّى فى البيت العتيق »
يعنى هركه اين دو ركعت نماز بگزارد همچنين باشد كه دو ركعت نماز در كعبه گزارده باشد .
حسن مثلهء جمكرانى گفت : من چون اين سخن بشنيدم ، گفتم با خويشتن كه گويا آن موضع است كه تو مىپندارى انّما هذا المسجد للامام صاحب الزمان عليه السّلام و اشاره بدان جوان كردم كه در چهار بالش نشسته بود .
پس ، آن جوان به من اشارت كرد كه : « برو ! » من بيامدم .
چون پارهاى راه بيامدم ، ديگر باره مرا بازخواندند و گفتند : « بزى در گلهء جعفر كاشانى راعى است ، بايد آن بز را بخرى ، اگر مردم ده ، بها نهند ، بخر و اگر نه ، تو از خاصّهء خود بدهى و آن بز را بياورى و بدين موضع بكشى فردا شب .
آنگاه روز هيجدهم ماه مبارك رمضان ، گوشت آن بز را بر بيماران و كسى كه علّتى داشته باشد سخت ، انفاق كنى كه حقّ تعالى همه را شفا دهد و بز ، ابلق و موىهاى بسيار