امام حسين عليه السّلام باشد و مراد از اسم ، كنيه باشد . چون كنيهء آن حضرت ابى عبد اللّه بوده و به جهت مقابل بودن آن با اسم ، خود آن را نيز اسم گفتند و شايع است كنيه را اسم گفتن ؛ چنان چه بخارى و مسلم « 1 » ، هر دو ، در صحيح خود روايت كردند از سهل بن سعد كه « 2 » از على عليه السّلام روايت كرد كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را ابو تراب نام نهاد و هيچ اسمى محبوبتر نبود نزد او ، از اين اسم و در اشعار عرب نيز يافت مىشود . « 3 »
بنابراين احتمال ، جواب ديگر هم مىتوان داد كه محذورش كمتر باشد به اين كه مراد از پدر ، حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام باشد كه كنيهاش ، ابى محمّد بود و كنيهء جناب عبد اللّه والد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نيز ابو محمّد بود ؛ چنان چه در ضياء العالمين ذكر كرده و گنجى ، احتمال سوم داده كه شايد اصل « و اسم أبيه اسم ابنى » بوده ؛ يعنى اسم پدر او ، اسم پسر من است ، يعنى حسن عليه السّلام . پس ابنى به أبيه اشتباه شده و خبر را تصحيف كردهاند و واجب است حمل ، به جهت جمع بين روايات ، آنگاه گفته كه قول فصل ، اين است تا آخر آن چه گذشت . « 4 »
خلاف سوم از جهت تعيين شخص مهدى عليه السّلام
در اينجا معلوم مىشود حال خلاف ديگر كه آيا متولّد شده يا نشده ؟
امّا شيعهء غير اماميّه ، پس آراى سخيفه و اقوال مختلفه و مذاهب غريبهء بسيارى در ميان فرق ايشان است كه به حمد اللّه ، غالب بلكه بيشتر آنها منقرض شدند و شرح كلمات آنها تضييع عمر و وقت است و به جهت ضبط ، اجمالا اشاره به اقوال آنها مىكنيم :
هامش
( 1 ) . صحيح البخارى ، ج 4 ، ص 208 و ج 7 و ص 119 و 140 ؛ صحيح مسلم ، ج 7 ، ص 124 .
( 2 ) . اصل : سهل ساعدى .
( 3 ) . مناقب آل ابى طالب عليه السّلام ، ج 2 ، ص 300 ؛ بحار الانوار ، ج 33 ، ص 178 .
( 4 ) . البيان فى اخبار صاحب الزمان ، ص 94 .