صد و شصت و هفتم : نفس
در هدايه « 1 » آن را از القاب شمرده .
صد و شصت و هشتم : نور آل محمّد عليهم السّلام
چنان چه در خبرى است كه بيايد در باب دهم ان شاء اللّه از جناب صادق عليه السّلام و در ذخيره از اسامى آن جناب شمرده كه در قرآن مذكور است .
در چند خبر كه بعضى گذشت و بعضى خواهد آمد ، مذكور است در آيهء شريفهء
وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ
« 2 » يعنى به ولايت قائم عليه السّلام و به ظهور آن جناب و در آيهء شريفهء
وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها
« 3 » كه مراد ، روشن شدن زمين است به نور آن جناب و در يكى از زيارات جامعه است در اوصاف آن حضرت : « نور الانوار الّذى تشرق به الارض عمّا قليل . »
در غاية المرام « 4 » و غيره مروى است از جابر ابن عبد اللّه انصارى كه گفت : داخل شدم در مسجد كوفه در حالتى كه امير المؤمنين عليه السّلام با انگشتان مبارك مىنوشت و تبسّم مىفرمود . پس گفتم : يا امير المؤمنين ! چه تو را به خنده آورده ؟
فرمود : « عجب دارم از آن كه مىخواند اين آيه را و نمىشناسد آن را بىحقّ معرفت . »
گفتم به آن جناب : كدام آيه است يا امير المؤمنين ؟ !
فرمود :
اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
تا آخر
مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ
« 5 » مشكاة محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است .
فيها مصباح ، منم مصباح .
هامش
( 1 ) . الهداية الكبرى ، ص 328 .
( 2 ) . سورهء صف ، آيهء 8 .
( 3 ) . سورهء زمر ، آيهء 69 .
( 4 ) . غاية المرام ، ج 3 ، ص 264 .
( 5 ) . سورهء نور ، آيهء 35 .