استفاضه كنند و بهره برند ، مانند تشنهاى كه در كنار نهر جارى گوارايى باشد كه جز اغتراف ، حالت منتظره نداشته باشد ، لهذا از آن جناب ، تعبير فرمودند به « ماء معين » .
در ايّام غيبت كه لطف خاصّ حقّ ، از خلق برداشته شد ، به جهت سوء كردارشان ، بايد رنج و تعب و عجز و لابه و تضرّع و انابه از آن جناب ، فيضى به دست آورد و خيرى گرفت و علمى آموخت . مانند تشنهاى كه بخواهد از چاه عميق ، تنها به آلات و اسبابى كه بايد به زحمت به دست آورد ، آبى كشيد و آتشى فرونشاند . لهذا تعبير فرمودند از آن حضرت به بئر معطّله و مقام را گنجايش شرح زياده از اين نيست .
صد و چهل و چهارم : مخبر بما يعلن
صد و چهل و پنجم : مجازى بالاعمال
اول را در مناقب قديمه و هدايه « 1 » و ثانى را در هدايه « 2 » از القاب آن جناب شمردهاند .
صد و چهل و ششم : موعود
در هدايه « 3 » آن را از القاب شمرده .
شيخ طوسى « 4 » روايت كرده از حضرت سجاد عليه السّلام كه در آيهء شريفهء :
وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ .
« 5 » ؛ و در آسمان است رزق شما و آن چه وعده كرده مىشويد و به شما وعده دادهاند ؛
فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ
« 6 » ؛ پس ، قسم به پروردگار آسمان و زمين كه آن حقّ است مثل آن كه شما سخن گوييد ؛ فرمود : « اين
هامش
( 1 ) . الهداية الكبرى ، ص 328 ؛ ( در الهداية الكبرى ، « المحيط بما لم يعلن » و در دلائل الامامة ، ص 502 ، « المخبر بما لم يعلم » ذكر شده است . )
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . الغيبة ، ص 176 .
( 5 ) . سورهء ذاريات ، آيهء 22 .
( 6 ) . همان ، آيهء 23 .