بتقوى اللّه ، و العمل بطاعته ، و اجتناب معاصيه ، و أداء الأمانة لمن ائتمنكم ، و حسن الصّحابة لمن صحبتموه ، و أن تكونوا [ لنا ] دعاة صامتين » .
فقالوا : يا ابن رسول اللّه و كيف ندعو إليكم و نحن صموت ؟ قال : « تعملون بما امرناكم به من العمل بطاعة اللّه ، و تتناهون عن معاصي اللّه و تعاملون النّاس بالصّدق و العدل ، و تؤدّون الأمانة ، و تأمرون بالمعروف ، و تنهون عن المنكر ، و لا يطّلع النّاس منكم إلّا على خير ، فإذا رأوا ما أنتم عليه [ قالوا هؤلاء الفلانيّة رحم اللّه فلانا ما كان أحسن ما يؤدّب أصحابه و ] علموا أفضل ما [ كان ] عندنا فتسارعوا إليه ، أشهد على أبى محمّد بن علىّ ( رضوان اللّه عليه ) ، لقد سمعته يقول : كان أولياؤنا و شيعتنا فيما مضى خيرا ممّا كانوا فيه ، إن كان إمام مسجد في الحىّ كان
شرح
شما را وصيت مىكنم به تقواى الهى و عمل به اطاعت و فرمانبردارى او ، و دورى كردن از نافرمانى خدا ، و پرداخت امانت به هركس كه امانتى نزد شما نهاد ، و خوشبرخوردى و مصاحبت با كسى كه با او همراه شديد ، و ديگر آنكه مردم را در حال سكوت و خموشى خود به سوى ما دعوت كنيد !
عرض كردند : اى فرزند رسول خدا ! چگونه ما در حال خموشى مردم را به سوى شما دعوت كنيم ؟
فرمود : عمل كنيد بدانچه ما به شما دستور دادهايم از عمل به اطاعت خدا ، و بازداريد خود را از انجام نافرمانيهاى خدا ، و با مردم به راستى و عدالت معامله كنيد ، امانت مردم را بپردازيد ، امر به معروف و نهى از منكر كنيد ، مردم از شما جز خير و خوبى چيزى سراغ نداشته باشند .
و چون مردم اين وضع ( و اين اعمال ) را از شما ديدند مىگويند : اينها فلانيها ( شيعيان ) هستند خدا رحمت كند فلانى را كه چه خوب اصحاب و ياران خود را ادب كرده ، و اينجاست كه برترى مذهب و راه ما را مىدانند و به سوى آن مىشتابند .
و من گواهى مىدهم بر پدرم محمد بن على ( رضوان اللّه عليه ) كه از وى شنيدم مىفرمود :
دوستان و شيعيان ما در گذشته بهتر از اينها بودند ، اگر در ميان قبيله امام مسجدى بود از ايشان