ياسر أهل الهوى ، يهدم كلّ لذّة و يزيل كلّ نعمة ، و يقطع كلّ بهجة ، و الدّنيا دار كتب اللّه لها الفناء و لأهلها منها الجلاء ، فأكثرهم ينوى بقائها و يعظّم بنائها ، و هى حلوة خضرة قد عجّلت للطّالب و التبست بقلب النّاظر ، و تضنى ذا الثّروة الضّعيف ، و يجتويها الخائف الوجل .
فارتحلوا منها يرحمكم اللّه بأحسن ما بحضرتكم و لا تطلبوا منها اكثر من القليل ، و لا تسالوا منها فوق الكفاف ، و ارضوا منها باليسير ، و لا تمدّنّ اعينكم منها الى ما متّع المترفون به ، و استهينوا بها و لا توطّنوها ، و اضرّوا بانفسكم فيها و إيّاكم و التّنعّم و التّلهّى و الفاكهات ، فإنّ فى ذلك غفلة و اغترارا .
الا إنّ الدّنيا قد تنكّرت و ادبرت و احلولت و آذنت بوداع ، الا و إنّ الأخرة قد
شرح
گرفتار كند و فروريزد بناى هر لذّت و خوشى را و بگيرد هر نعمتى را ، و جدا كند از انسان هر نشاط و خرمى را ، و دنيا خانهاى است كه خداوند فنا و نيستى را براى آن و كوچ كردن را براى مردم آن مقرّر داشته ولى بيشتر آنها قصد ماندن آن را دارند ، و بناى آن را بزرگ دانند و دنيا ( در نظر اهلش ) شيرين و سرسبز است كه شتابان به سراغ خواهانش آيد و به دل بيننده فريبنده آيد ، ديدن وضع توانگران ناتوانان را به حال نزارى و يأس اندازد و شخص ترسان و انديشناك وضع آن را خوش ندارد .
پس كوچ كنيد از آن - خدايتان رحمت كند - با در دست داشتن بهترين توشهاى كه از آن داريد و بيش از مقدار اندكى از آن نجوئيد ، و زياده از آنچه كفايت زندگى را كند نخواهيد و به چيز كمى از آن قانع شويد ، و ندوزيد چشمان خود را بدانچه خوشگذرانها از آن بهره گيرند و آن را سبك دانيد و كوچك شماريد و آن را وطن خود قرار ندهيد ( و دل به آن نبنديد ) خود را در اين دنيا ( با تحمل سختى عبادت و ترك شهوات ) به تعب و زيان اندازيد ، و حذر كنيد از خوشگذرانى و سرگرمى و فكاهيات زيرا كه آنها غفلت و غرور ببار آرد .
آگاه باشيد كه دنيا ( با همهء فريبندگيش ) خود را به بيگانگى زده و پشت كرده و شيرين گشته و اعلام وداع كرده ، آگاه باشيد كه آخرت ( بسوى شما ) حركت كرده و مىآيد و نزديك شده و اعلام