ص 354 ، كشاف ، طبع مصر ، ج 2 ، ص 286 ، تفسير ابو الفتوح رازى ، طبع طهران ، ج 4 ، ص 471 ، تفسير امام فخر رازى ، طبع آستانه ، ج 7 ، ص 208 ، قاموس كتاب مقدس ، در ذيل : ايوب .
حجم هر يك از افلاك ، مطابق روايات اسلامى ، مسافت پانصد ساله راه است و ميان هر آسمان تا آسمان ديگر همچنان پانصد سال راه است . البدء و التاريخ ، ج 2 ، ص 8 ، قصص الانبياء ثعلبى ، ص 10 .
كان زمين و آسمان بس فراخ * كرد از تنگى دلم را شاخ شاخ
وين جهانى كاندر اين خوابم نمود * از گشايش پر و بالم را گشود
اين جهان و راهش ار پيدا بدى * كم كسى يك لحظهاى آن جا بدى
امر مىآمد كه نى طامع مشو * چون ز پايت خار بيرون شد برو
مول مولى مىزد آن جا جان او * در فضاى رحمت و احسان او
شاخ شاخ : پاره پاره ، تكه تكه .
گشايش : انبساط و گسترش ، حالت چيزى كه دل باز است ، تفرج :
رقص كنان خواجه كجا مىروى * سوى گشايشگه عرصهى عدم
ديوان ، ب 18528 مول مول زدن : درنگ جستن ، باش باش گفتن . « مول : درنگ باشد ، گويند ممول يعنى درنگ مكن . فردوسى گويد :
بموليم تا نزد خسرو شويم * بدرگاه او لشكرى نو شويم »
فرهنگ اسدى
براى تو مهان در انتظارند * سبكتر رو چرا در مول مولى
ديوان ، ب 34186
دل بنه گردن مپيچان چپ و راست * هين روان باش و رها كن مول مول
همان مأخذ ، ب 35308