تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مثنوى شريف ( فارسى ) — صفحة 75

مساهمون:

ص٧٥
ناديده : حريص . در مثل مىگويند : ناديده قبا ديده . فراز : بسته ، باز . در بيت بالا بمعنى اول است چنان كه درين بيت :
من و او هر دو بحجره در و مى مونس ما * باز كرده در شادى و در حجره فراز
ديوان فرخى ، ص 201 مطابق روايات ، عيسى و حواريين و گروهى از همراهان به بيابانى رسيدند كه آن جا هيچ خوردنى نبود ، همراهان از عيسى خواستند تا دعا كند كه خوانى از آسمان فرود آيد . به شرط آن كه كافر نعمت نشوند ، عيسى دعا كرد و خوانى از آسمان فرود آمد با طعامهاى لونا لون ولى منكران گفتند كه اين جادويى بود و خدا آنها را مسخ كرد ، اين روايت را مفسرين بتفصيل در ذيل آيه‌ى 115 - 111 از سوره‌ى مائده نقل كرده‌اند ( جع : ترجمه‌ى تفسير طبرى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ج 2 ، ص 434 - 432 ) .
ابر بر نايد پى منع زكات * وز زنا افتد و با اندر جهات
مستفاد است از مضمون حديث : خمس به خمس ، ما نقض قوم العهد الا سلط عليهم عدوهم و ما حكموا به غير ما انزل اللَّه الا فشا فيهم الفقر و لا ظهرت فيهم الفاحشه الا فشا فيهم الموت و لا طففوا المكيال الا منعوا النبات و اخذوا بالسنين و لا منعوا الزكاه الا حبس عنهم القطر . ( احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 1 ) .
هر چه بر تو آيد از ظلمات و غم * آن ز بىباكى و گستاخى است هم
ظلمات : جمع ظلمت بمعنى تاريكى ، مجازا ، سياهى دل و دورى از معرفت .