تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى ) — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦

خاصيت غبيراء ( سنجد )

در « سفينة البحار » از حسين بن على عليه السّلام نقل مىكند كه : رسول خدا داخل شد بر امير المؤمنين عليه السّلام در حالىكه تب‌دار بود . امر فرمود او را به خوردن سنجد . « 1 » ابن بكير مىگويد شنيدم از جناب صادق عليه السّلام فرمود : گوشت سنجد گوشت را و استخوانش استخوان را و پوستش پوست را مىروياند . كليتن را گرم و معده را دبّاغى مىكند . أمان است از بواسير و بول متقاطر ، و دو ساق را قوت مىدهد و رگ جذام را مىكشد به اذن خدا . « 2 »

نفع سعد براى دندانها

« سفينة البحار » : حضرت صادق عليه السّلام فرمودند : سعد در دندانهاى خود بگيريد دهان را خوشبو و جماع را زياد مىكند . شهيد در « دروس » مىفرمايد : شستن دهان با سعد بعد از طعام ، مرضهاى دهان و درد دندانها را مىبرد . « 3 » « مكارم الاخلاق » : ابراهيم بن نظام مىگويد : دزدها مرا گرفتند و دهان مرا از فالوزج داغ پر نمودند تا اينكه گوشتهاى دهان من پخته شد ، بعد از آن دهان مرا از برف پر كردند و تمام دندانهاى من لق شد . در خواب خدمت حضرت رضا عليه السّلام رسيدم و حال خود را به حضرتش عرض كردم . فرمود : سعد در دهان بگيرد دندانهايت قرار مىگيرد . وقتىكه آن حضرت را به خراسان حمل نمودند ، به من خبر رسيد كه از محل ما عبور مىفرمايد . استقبال كردم آن بزرگوار را و عرض كردم : در خواب مرا امر فرموديد سعد در دهان بگيرم ، فرمودند : حال هم در بيدارى امر مىكنم . پس سعد در دهان گرفتم دندان‌هايم محكم گرديد . « 4 » سعد ( بالضّم ) بيخ گياهى است خوشبو كه به فارسى آن را مشك زيرزمين گويند و به هندى موته گويند ، در اصطلاح نفع عظيم دارد ( منتهى الارب ) « 5 »
هامش
( 1 ) . « سفينة البحار » 3 / 761 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . « سفينة البحار » 2 / 631 ذيل سعد . ( 4 ) . « مكارم الاخلاق » ص 191 . ( 5 ) . « منتهى الارب فى لغة العرب » ذيل سعد .