باب چهارم در ماه شوّال است :
شب اوّل : [ اين شب ] از جمله ليالى شريفه است و در فضيلت و ثواب و عبادت و احياى آن احاديث بسيار وارد شده است كه اين شب كمتر از شب قدر نيست
و از براى آن چند عمل است :
1 - غسل است در وقت غروب آفتاب . 2 - احياء آن شب به نماز و دعا و درخواست از حق تعالى . 3 - آنكه بخواند بعد از نماز مغرب و عشاء و نماز صبح و بعد از نماز عيد : اللّه اكبر اللّه اكبر لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر و للّه الحمد على ما هدينا و له الشّكر على ما اولينا . 4 - آنكه چون نماز مغرب و نافله آن را خواند دستها را به سوى آسمان بلند كند و بگويد : « يا ذا المنّ و الطّول يا ذا الجود يا مصطفى محمّد و ناصره صلّ على محمّد و آل محمّد و اغفر لي كلّ ذنب احصيته و هو عندك فى كتاب مبين » . پس به سجده رود و صد مرتبه در سجده بگويد : اتوب الى اللّه . پس هر حاجت كه دارد از حق تعالى بخواهد كه انشاء اللّه تعالى برآورده خواهد شد . 5 - زيارت امام حسين عليه السّلام . 6 - آنكه ده مرتبه بگويد : يا دائم الفضل على البريّة يا باسط اليدين بالعطيّة يا صاحب المواهب السّنيّة صلّ على محمّد و آله خير الورى سجيّة و اغفر لنا يا ذا العلى فى هذه العشيّة » و در هر شب عيد و هر شب جمعه اين دعا ده مرتبه خوانده شود چنانكه كفعمى ذكر فرموده است .
7 - بجا آوردن دو ركعت نماز است در ركعت اوّل بعد از حمد هزار مرتبه توحيد و در ركعت دوّم يك مرتبه [ توحيد ] بخواند و بعد از سلام سر به سجده بگذارد و صد