با شهادتين هنگام خريدن متاع و كالا مستحب است .
و روايت شده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چون در سفرها سر بالا ( به طرف بلندى ) مىرفتند « اللّه اكبر » مىگفتند و وقتى در سراشيبى حركت مىكردند « سبحان اللّه » مىگفتند .
* قسم ششم ( اذكار ) : تمجيد است
يعنى حق تعالى را به بزرگى ياد كردن و از آداب دعا آن است كه پيش از دعا ، بنده خدا را تمجيد كند و اقسامى از تمجيدات وارد شده است . و چنانچه در حديث صادقى است كمترين چيزى كه در باب تمجيد كفايت مىكند آن است كه بگوئى : « اللّهمّ انت الاوّل فليس قبلك شى و انت الاخر فليس بعدك شى و انت الظّاهر فليس فوقك شى و انت الباطن فليس دونك شى و انت العزيز الحكيم . »
قسم هفتم : ذكر « حولقه » است
؛ يعنى گفتن : لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم كه بسيار گفتن آن براى دفع همّ و حزن و فقر و وسوسه و حديث نفس نافع است .
و هركه در هر روز و شبى ، بعد از نماز صبح و مغرب صد مرتبه و يا هفت مرتبه ، بگويد : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم . لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم . از هفتاد نوع از انواع بلا امان يابد . و در روايتى است كه هركس روزى سه مرتبه آن را بگويد ، نود و نه نوع بلا از او بر طرف شود و از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه ذكر شريف حولقه ؛ بعد از بسمله [ بسم اللّه ] صد مرتبه ، نزديكتر است به اسم اعظم از سياهى چشم به سفيدى آن ، و اسم اعظم الهى داخل آن است .
و روايت شده است كه عبد اللّه بن جندب كه از بزرگان اصحاب حضرت امام موسى بن جعفر و امام رضا عليهما السّلام است عريضهاى به خدمت حضرت ابو الحسن عليه السّلام نوشت و عرض كرد فدايت شوم من پير و ضعيف شدهام و عاجز شدهام از انجام