مراسلهء يازدهم
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مژده دادند كه بر ما گذرى خواهى كرد * نيت خير مگردان كه مبارك فاليست
مدتى بود مديد و عهدى بغايت بعيد ، كه شعلهء نار اشتياق قلب به لقاء آن وجود مكرم از چاك گريبان سر زده بود ، هيچكس را قدرت بر اطفاء اين نايره « * » نبود ، مىسوختم و مىساختم ، خود را به عشق روى تو مشغول كرده
فريب خويش مىدادم كه اين دم يار مىآيد * بهر آواز پائى خاطر خود شاد مىكردم
ليكن در طالع خود نديده بودم كه به اين آسانى بتوانم دامن جلالت را به كف آورم ولى از آنجائى كه « ما كذب الفؤاد ما رأى » مضى الزّمان و قلبى يقول انّك آتى . 196 به اين نيمه احتمال زنده بودم و در اين ظرف مدت دهرى بر من گذشت كه چگويم :
عقل درّاك از فراق دوستان * همچو تيرانداز بشكسته كمان
هامش
( * ) نايره : آتش .