حيوتى و قرب حين مماتى » . 185 ندانم تدبير چيست ، چاره چه باشد .
همانست آسمان دور زمين سخت
نه رفيقى ، نه شفيقى ، نه يارى ، نه ياورى ، نه انيسى ، نه مونسى ، بهر طرف مىغلطم ، جهل اندر جهل است ، بهر ديار مىروم ، ظلمت اندر ظلمت است ، با هركه مجالست مىكنم ، غفلت اندر غفلتست ، آشنائى با غير را عين زيان ديدم ، به هركس دوست گفتم ، دشمن جان ديدم « دائما شغل من الا سبيل الا سبيل » 186 همواره قول من الا طريق الا طريق « * » درس مىخوانم ، حيرانم مباحثه مىكنم پشيمان .
فيا بريد الحىّ اخبرنى بما * قاله فى حقّنا اهل الحمى
هل رضوا عنّا و مالوا للوفا * ام على الهجر استمرّوا و الجفاء 187
شما هم كه لا بد خواهيد فرمود :
لا خبر جاء و لا وحى نزل امّا عليه نعم و امّا منه لا العجب كلّ العجب . 188 شما هم كه چنين بناليد ، ما را چه بايد كرد ؟ و گفت :
به گل بلبل نشسته زار نالد * مو كه دور از گلانم چون ننالم
حقير به هيچ وجه نمىتوانم حال حضرتعالى را به خود
هامش
( * ) ا لاطريق ، ا لاطريق : آيا راهى هست ، آيا راهى هست .