تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كنوز الحكمة ( فارسى ) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩
« شرح شطحيات » روزبهان بقلى شيرازى ، صفحه‌هاى 271 ، 309 ، 393 ، 439 و 585 . « كشف الحقائق » ، ص 317 . « تمهيدات » عين القضات همدانى ، ذيل فصل : حقيقت روح و دل ص 162 . « اللؤلؤ المرصوع » ، ص 61 . « كشف الاسرار » ، ج 1 ، ص 156 ، و ج 10 ، ص 294 . « الفكر الشّيعى و النّزعات الصوفيّة » ، ص 128 . « مكاتيب » سنائى ، صفحه‌هاى : 10 ، و 261 . « نصّ النّصوص » ، ص 176 . « عبهر العاشقين » ، ص 122 . « بستان القلوب » ( از مجموعه آثار فارسى شيخ اشراق ) ، ص 374 . رساله « فتوت‌نامه » نجم الدين زركوب ( رسائل جوانمردان ) ، ص 168 . و مضمون اين خبر در يك بيت فارسى ، در : « ملل و نحل » شهرستانى ، ص 434 . « لمعة السراج لحضرة التّاج » ، ص 4 . « فرائد » غياثى ، ج 2 ، صفحه‌هاى : 38 ، 58 ، 166 ، 305 و 474 . و « احاديث مثنوى » ، ص 102 . و « جواهر الاسمار » ، ص 5 . خلّاق المعانى ، كمال الدّين اسماعيل اصفهانى ، در بخش مربوط به نعت حضرت سيّد المرسلين ( ديوان ، ص 6 ) ، مفاد اين روايت را خطاب به آستان ملايك پاسبان خاتم الانبياء ( ص ) ، در بيتى چنين آورده است :
آدم ز كار گل بنشسته هنوز دست * در خانهء نبوّت بودى تو كدخدا

ص 148 س 4 ، ص 151 س 14 ، ص 152 س 1 . . . يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ . . .

بهرى از آيهء شريف شمارهء 59 ، از سورهء : المائدة ، از قرآن كريم است كه مصنّف در اين متن بدان استناد جسته . علاوه بر تفاسير قرآنى كه مفسّران در ذيل اين آيه به مناسبت شرح و بسطى مستوفى رانده‌اند ، در امّهات مقالات و مفاوضات صوفيّه نيز هركجا كه سخن از « محبّت » مىرود ، به خصوص بدين جزء از آيهء شريف استشهاد شده ، و از اين رهگذر تعبيرات لطيف و مضامين بسيار دل‌نشين بر بيان و قلم اين قوم ظاهر گشته است . اينك در آغاز تمامت اين آيت شريف و صورت پارسى آن در اينجا نقل مىشود ، و پس آنگاه به نقل چند نمونه از آن سخنان در صورت كمى از بسيار و مشتى از خروار مبادرت مىگردد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
- اى ايشان كه بگرويدند هركه از شما برگردد از دين خويش ، آرى اللّه قومى آرد كه خداى ايشان را دوست دارد ، و ايشان اللّه را دوست دارند . مؤمنان را نرم جانب و خوش باشند بر كافران سخت و به زور و نابخشاينده بازمىكوشند با دشمنان خود از بهر خدا و نترسند از زيان زدن .