شيطان را اطاعت مىكردند ، و به راههاى او مىرفتند ، و در آبخورگاه او وارد مىشدند به وسيله مردم نشانههاى شيطان آشكار شده و پرچم او برافراشته گرديده ، فتنهها با پاى خويش آنان را لگدمال نموده ، و باسمهاى خود آنان را له كرده بود ، فتنه بر روى پاى خود ايستاده و آنها در آن متحير و سرگردان ، بى خبر ، فريب خورده ، در كنار بهترين خانه ( كعبه ) و بدترين همسايگان ( بت پرستان ) قرار داشتند ، خوابشان بيدارى ، و سرمه چشمهايشان اشك بود در سرزمينى كه دانشمندش به حكم اجبار لب فرو بسته ، و جاهلش گرامى بود ! ( 18 . ) .
آل پيغمبر ( ص ) : « قسمتى از اين خطبه كه اشاره به اهل بيت پيامبر ( ص ) مىكند » آنها موضع اسرار خدايند و ملجأ فرمانش ، ظرف علم اويند و مرجع احكامش ، پناهگاه كتابهاى او هستند و كوههاى استوار دين او ، به وسيله آنان خميدگى پشت دين راست نمود و لرزشهاى وجود آن را از ميان برد .
آل محمد اساس دينند : « قسمت ديگرى از خطبه كه اشاره به جمعيت ديگرى است » ( جمعيتى از دشمنان اسلام ) .
بذر فجور را افشاندند ، و با آب غرور و فريب آن را آبيارى كردند ، و محصول آن را كه جز بدبختى و نابودى نبود درويدند : احدى از اين امت را با آل محمد ( ص ) مقايسه نتوان كرد ( 19 . ) آنان كه ريزهخوار خوان نعمت آل محمدند با آنها برابر نخواهند بود . آنها اساس دينند و اركان يقين ( 20 . ) .
غلو كننده بايد به سوى آنان بازگردد ، و عقب مانده بايد به آنان ملحق شود .
ويژگيهاى ولايت و حكومت از آن آنها است ، و وصيت پيغمبر ( ص ) و وراثت او در ميان آنان ! هم اكنون حق به اهلش برگشته و دوباره به جائى كه از آنجا منتقل شده بود باز گرديده است .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 63
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٣